eitaa logo
محمد ایمانی l مصاف عقل و جهل
5.6هزار دنبال‌کننده
1.9هزار عکس
184 ویدیو
20 فایل
تحلیل ها و نقد های سیاسی، فرهنگی و اقتصادی
مشاهده در ایتا
دانلود
الزامات پیروزی در ماراتُن جنگ ۱ ۱) دونده در رقابت دوی ۱۰۰ متر، تمام توانش را همان ابتدا به کار می گیرد تا زودتر از حریفان به خط پایان برسد. این رقابت فشرده، ظرف ده ثانیه به پایان می رسد. اما در ماراتن استقامت، ماجرا فرق می کند. حریفان، نیروی خود را بودجه بندی می کنند تا بتوانند تا پایان استوار باشند و شتاب نهایی را در چند صد متر نهایی به کار بگیرند. برآورد آمریکا و اسرائیل، در دو جنگ تحمیلی اخیر این بود که با ضربه غافلگیر کننده، امکان واکنش را از ایران بگیرند و او را از پا در بیاورند. آنها حداکثر شوک را همان آغاز حمله وارد کردند. اما ایران مقتدر، با وجود تحمل خسارات سنگین، موفق شد جنگ را فرسایشی کند و نتایج درخشانی هم بگیرد. ۲) رهبر شهید انقلاب ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۴ فرمودند: "چرا تهدید می کنند؟ چرا غلط زیادی می کنند؟ ]اوباما رئیس جمهور آمریکا[ می گوید اگر چنین نشود، چنان نشود، ممکن است ما به ایران حمله بکنیم؛ اوّلاً که غلط می کنید؛ ثانیاً من در زمان رئیس ‌جمهور قبلی آمریکا ]جورج بوش[ -آن ‌وقت هم تهدید می کردند- گفتم دوران بزن ‌و دررو تمام شده؛ این ‌جور نیست که بگویید می زنیم و در می رویم؛ نخیر، پاهای تان گیر خواهد افتاد و ما دنبال می کنیم. این ‌جور نیست که ملّت ایران رها کند کسی را که بخواهد تعرّضی بکند؛ ما دنبال خواهیم کرد". دشمنان شاید آن زمان، معنای عمیق این هشدار را نفهمیدند. اما امروز می فهمند که تعرض به حریم ملت ایران، چه خسارت های شگرف و جبران ناپذیری برای شان به دنبال داشته است. دومینویی از خسارات به راه افتاده که می تواند به نابودی پایه های ابرقدرتی آمریکا ختم شود. ۳) بیست پایگاه راهبردی آمریکا در منطقه، نابود یا از کارکرد ساقط شده است. بیش از 200 هواپیما و پهپاد و بالگرد و سوخت رسان پیشرفته پنتاگون نابود شده و بخش مهمی از ذخائر دفاعی آن از بین رفته است. تنگه های هرمز و باب المندب بسته شده و فشار دردناک گرانی نفت و بنزین و گاز و گازوئیل و کود شیمایی و کالاهای اساسی را تا عمق آمریکا و اروپا پمپاژ کرده است. سونامی اعتراض، شرق تا غرب اروپا را درنوردیده است. هر چند صدر اعظم آلمان و رئیس جمهور فرانسه در اثر شدت فشار خیابان می گویند جنگ ایران، جنگ ما نیست و تصمیمی اشتباه بود، اما دبیر کل ناتو اذعان کرده که پنچ هزار سورتی پرواز هواپیماهای آمریکا در حمله به ایران، از مبداء اروپا انجام شده است. ۴) سونامی بزرگی که ایران با دفاع مقدس مهندسی کرد، سرنوشت چندین انتخابات را در جهان تغییر داده است. از شکست متحدان ترامپ در برزیل و صربستان که بگذریم، متحدان او در انتخابات کنگره، شکستی بی سابقه در سه دهه گذشته را متحمل شدند. زیر پای او در مجلس نمایندگان و سنا در حالی خالی شد که او تبلیغاتچی انتخاباتی جمهوریخواهان شده بود و جنگ را با انواع اراجیف، توجیه و تحسین می کرد. اما اکثریت قاطع مردم آمریکا از تاثیرات درناک جنگ و بانی آن، منزجر شده بودند. فشارر پر قدرت ایران حتی معاون و پسر ترامپ را مجبور کرد علیه جنگ حرف بزنند و حال آن که در جنگ افروزی و جنایت همراه بودند. ترامپ، کلاه تبلیغاتی MAGA (شعار حزبی) را کنار گذاشته و کلاه با نوشته USA را بر سر می گذارد. اما دیگر دیر شده و او سه چهارم آمریکایی ها را  علیه خود شورانده است. ۵) ایران همچنان که به تعبیر اوباما "وتوی تنگه هرمز" را به دست آورده و به تعبیر نیویورک تایمز "یکی از چهار قدرت بزرگ دنیا" شده، توانسته جنگ را برای جنگ افروزان فرسایشی کند. رسانه آمریکایی "کلش ریپورت" ضمن بررسی ۱۵۳ نظرسنجی گزارش می دهد: "جنگ علیه ایران در مقایسه با هفت جنگ بزرگ آمریکا، از کمترین میزان حمایت و محبوبیت عمومی برخوردار است و با حمایت خالص منفی ۳۲ درصد، حتی از جنگ ویتنام نیز نامحبوب تر است".  همچنین، ژنرال مایکل فلین، که در دولت اول ترامپ "مشاور امنیت ملی" بوده، درباره پیامد جنگ با ایران می گوید: "ایالات متحده باید از تداوم این درگیریِ پرهزینه جلوگیری کند. گسترش جنگ، یک خطای بزرگ استراتژیک و شاید بزرگ ‌ترین اشتباه راهبردی در قرن حاضر خواهد بود. دوران امپراتوری‌ آمریکا به پایان رسیده و واشنگتن ناچار به برچیدن تدریجی امپراتوری و کاهش حضور نظامی گسترده خارجی است. بزرگ ‌ترین تهدید امنیت ملی نه ایران، روسیه یا چین، بلکه بحران بدهی ۴۱ تریلیون دلاری و بی ‌اعتمادی عمیق مردم به نهادهای حکومتی است. جنگ با ایران هیچ اعتبار یا دستاوردی به همراه ندارد؛ بلکه میلیاردها دلار هزینه تحمیل می‌ کند و توان ارتش را می فرساید و در صورت وقوع درگیری بزرگ ‌تر، امکان جایگزینی و بازسازی توان نظامی وجود نخواهد داشت. ایران کشوری با وسعت جغرافیایی اروپای غربی و جمعیتی ۹۰ میلیون نفری است. تصور اینکه می ‌توان با بمباران، این کشور را به فروپاشی بکشاند، یک توهم است که با واقعیت‌های میدانی همخوانی ندارد". 💢 ادامه دارد @IMANI_mohammad
الزامات پیروزی در ماراتُن جنگ -۲ ۶) در رژیم صهیونیستی، نتانیاهو که مانند ترامپ سودای پادشاهی/ فرعونی داشت و گرگ باران دیده سیاست تلقی می شد، سخت ترین شکست دوران سیاستمداری اش را در انتخابات کنست متحمل شده است. او در حالی که تا همین دو هفته پیش پر تکاپو بود و علیه ایران لفاظی می کرد، حالا رمق چندانی برای گنده گویی ندارد. او اخیرا خواستار تشکیل دولت وحدت ملی در اسرائیل شده و گقت" آتش شعله ‌هایی که در خیابان‌ های پاریس و بروکسل می‌ بینیم، در مقایسه با آتش شعله ‌هایی که در اورشلیم، تل ‌آویو، حیفا خواهیم دید، بسیار ناچیز خواهند بود. این، خیال یا تاکتیکی ترس‌ آور نیست؛ واقعیتی است که  با آن رو به رو خواهیم شد". اما گادی ایزنکوت رقیب وی که مامور تشکیل دولت شده، در پاسخ گفته است: "اگر حزب لیکود ناگهان به وحدت و تشکیل دولتی فراگیر علاقه ‌مند شده‌، می ‌تواند اعلام کند که ائتلاف خود با افراط‌ گرایان را منحل می‌کند، چهار اصل ایزنکوت را می ‌پذیرد و آماده ‌است وارد دولت او شود. تا آن زمان، این چیزی جز یک نمایش تبلیغاتی حقیرانه نیست. کسی که جامعه اسرائیل را دچار شکاف و اختلاف کرده، فقط زمانی واژه وحدت را بر زبان می ‌آورد که می‌فهمد روز های باقیمانده دولتش اندک است." ۷) جنگ تحمیلی، تمام نشده و ما در میانه آن هستیم. تاب آوری و پیروزی در این ماراتن سنگین، الزامات و اقتضائاتی دارد. با وجود همه فراز و نشیب ها، آنچه ایران را پیروز میدان کرده، اتحاد و همدلی حول محور رهبری انقلاب است. نگاه جامع و راهبردی آیت الله سید مجتبی خامنه ای (ایّده الله تعالی) به میدان -منبعث از سیره امامین انقلاب- نگذاشت نقشه دشمن پیش برود و اراده جمهوری اسلامی ایران را چیره کرد. ایشان در سالگرد رحلت امام خمینی (ره) توجه دادند: "دشمن خبیث، حال که دچار شکست شده و چه در نبرد نظامی و در میدان و خیابان، تحقیری پرمعنا و عمیق را تجربه می کند، کِید خود را در جنگ ترکیبی بر دو نقطه متمرکز ساخته است: یکی تاب ‌آوری مردم؛ دیگری ایجاد خطا در دستگاه محاسباتی مسئولان کشور. ابزار اصلی او در این هر دو، کاشت بذر تردید، یأس، ترس، بد گمانی، و اختلاف است. لذا در مقام مقابله باید همگان با ایستادگی و روشن ‌بینی و حفظ وحدت و انسجام و اعتماد متقابل و همصدایی نکردن با دشمن، نقشه‌ شوم او را خنثی نمایند. نقش مسئولان در پشتیبانی از این امور بسیار مهم است. هرگونه اقدامی که موجب بدبینی و سرخوردگی آحاد مردم شود، نوعی کمک به دشمن محسوب می گردد". ۸) از جمله الزامات استقامت پیروزمندانه در جنگ، "تهاجمی تر کردن رویکرد نظامی، اهتمام به شکستن محاصره/ پاسداشت اتحاد و همدلی عمومی زیر سایه ولایت فقیه/ مدیریت اختلاف نظر ها در درون جبهه انقلاب و تبدیل نکردن آن به مسئله اول/ حمایت قوای سه گانه به ویژه دولت و مجلس از معیشت اقشار ضعبف جامعه/ مبارزه سرسختانه با اخلالگری و تروریسم اقتصادی/ بستن راه مجازی نفوذ دشمن از معبر فضای مجازی و پیام رسان ها/ نظارت موثر و حسابرسی مجلس نسبت به عملکرد مدیران اجرایی/ و مبارزه قاطع و همه جانبه با شبکه نفوذ در هر موقعیت و پوشش" است. اگر وحدت کلمه، رمز پیروزی است، کلمه وحدت را صرفا باید از رهبری شنید، در غیر این صورت، قطعا مسئولان دچار آشفتگی راهبردی و خطای محاسباتی خواهند شد. ۹) جنگ تحمیلی که طی آن رهبر عظیم الشان انقلاب، ده ها مدیر خدمتگزار و سردار و دانشمند، و چند هزاران شهروند به شهادت رسیده اند، نمی تواند همزمان دو برنده متعارض داشته باشد. مذاکره با دشمن متجاوزی که با وجود سرشکستگی هنوز هم تهدید می کند، مبنائا بی معناست، مگر منحصرا از باب دیکته کردن شروط مشروع ایران به او باشد. تفاهم نامه با همه خلل و فرجش نشان داد که آمریکا ذاتا اهل تفاهم و توافق نیست. اعتقاد و التزام مدیران به رویکرد اصولی رهبر انقلاب، از الزامات فرونشاندن تنش ها و اختلافات در حوزه سیاست داخلی است و بدون آن نمی توان از ملت شبیخون خورده از دشمن در وسط مذاکرات، توقع همدلی و همراهی داشت. سرمایه اعتماد مردم را باید با رعایت الزامات مذکور در بالا پاس داشت و همان را زرادخانه پایان ناپذیر دفاع و تهاجم در برابر دشمن کرد. 💢 ادامه دارد @IMANI_mohammad
الزامات پیروزی در ماراتُن جنگ -۳ ۱۰) نقش نظارتی مجلس در سوق دادن مدیران به انجام تکالیف حاکمیتی باید احیا گردد و مجلس شورای اسلامی، از سایه مذاکراتی که در مقطعی موقتا بر دوش رئیس مجلس گذاشته شد، خارج شود. شان خطیر مجلس، نباید لوث و حاشیه ای شود. دستگاه قضایی هم تکالیف حاکمیتی مهمی دارد که نباید به حاشیه بیفتد. دو قوه هر کدام شان حاکمیتی مستقلی دارند که به علاوه دولت، ذیل هدایت راهبردی رهبری هماهنگ می شوند، نه ذیل هیچ جایگاه دیگر. از طرف دیگر، نمی توان درگیر جنگ ترکیبی بود و در عین حال، معابر دستکاری دشمن و سرانگشتان نفوذ در عرصه رسانه و فرهنگ و اقتصاد گشوده باشد. در این باره باید وزیران فرهنگ و ارتباطات و علوم پاسخگو باشند و تغییر رویکرد جدی بدهند. این هم از الزامات استقامت در برابر جنگ ترکیبی دشمن است. 💢 یادداشت روز کیهان @IMANI_mohammad
محمد ایمانی l مصاف عقل و جهل
💢 اثر مذاکره بر سلاح قوی ما و نقطه ضعف دشمن
اثر مذاکره بر سلاح قوی ما و نقطه ضعف دشمن مذاکره بدون در نظر گرفتن تمام ابعاد و اقتضائات و لوازم آن، با سلاح قدرتمند ایران و پاشنه آشیل دشمن چه می کند؟ قیمت نفت برنت به حدود ۹۰ دلار رسیده است؛ ۱۴۰۵ دلار پایین تر از دو هفته قبل. یک علت مهم پایین آمدن قیمت، غلبه اخبار مذاکره در فضای رسانه ای و سیاسی جهانی است. آمریکای مستاصل در قبال قیمت نفت و بنزین و گازوئیل، سرگرم اجرای نمایش "مذاکره با ایران از طریق میانجی ها" است. هر هفته، اخبار پر حجمی درباره آمد و شُد واسطه ها منتشر می شود. ترامپ، هم تهدید به نابودی ایران می کند و هم می گوید به مذاکرات فرصت می دهد. دائما هم تکرار می کند ایرانی ها مشتاق توافق هستند. از این طرف، ادبیات آقای پزشکیان -بی اعتنا به همه تجارب- چنین القا می کند که توافق ممکن است: "ما می‌توانیم با عزت گفت‌وگو و موضوع را تمام کنیم... منطق حکم می‌کند، اگر می‌توانیم حق خود را با گفت‌وگو بگیریم، خودمان را درگیر جنگ نکنیم". او پاسخ نمی دهد -پاسخی هم ندارد- که چرا دو سال مذاکره جواب نداده و به دو جنگ منتهی شده؟ و با ترامپی که هم برجام و هم تفاهم نامه را زیر پا گذاشت، چگونه می توان توافق کرد؟! اما آنچه مهم است، این که: ادبیات ناپخته برخی مسئولان، به علاوه نمایش مذاکراتی ترامپ از طریق واسطه های هیچ کاره ای مانند عاصم منیر، علی الزیدی و مقامات قطری، بازار ملتهب نفت و حامل های انرژی را آرام می کند. گرم و مثبت نمایی فضای مذاکره از سوی دشمن و سپس پایین آوردن قیمت نفت، می تواند یکی از حربه های مهم ایران را در جنگ کُند سازد. قیمت بالای نفت و دیگر حامل های انرژی در جهان، یکی از اهرم های کارآمد در زمینگیر کردن و عقب راندن دشمن مهاجم بوده است. در مقابل، پایین آمدن قیمت ها در اثر مذاکرات، یکی از متغیر های مهم در محاسبات دشمن و جرئت دوباره او به از سرگیری جنگ است. مدیران و مشاورانی که خیال/ وانمود می کنند با مذاکره، سایه جنگ را دور می کنند، باید متوجه باشند که اتفاقا با کاهش قیمت نفت، احتمال جنگ را افزایش می دهند. مذاکره در شرایط در ماندگی دشمن درمانده -که بازخورد قوی آن در شکست انتخاباتی حامیان ترامپ دیده شد- گره از کار او می گشاید و همچنین، عزم او را برای تداوم و تشدید محاصره دریایی و هوایی (و زمینی) جزم می کند. اشتباه راهبردی خطرناکی است اگر خیال شود که آمریکا مذاکره می کند تا توافق کند، به جنگ پایان دهد و محاصره را بردارد. نقشه این است که طرف ایرانی، با جدی انگاری مذاکره و امکان توافق، سراغ شکستن محاصره نرود تا محاصره اثر کند و ایران با واگذاری موقعیت برتر فعلی، از موضع ضعف مذاکره کند. راهبرد درست این است که دشمن، همچنان تحت فشار متقابل باقی بماند و درباره هزینه دار بودن جنگ و محاصره به تردید جدی بیفتد. نمایش مذاکراتی چیده شده از سوی حریف که بخشی از گرفتاری های او را برطرف کند و ما را از اولویت حمله متقارن و نامتقارن برای شکستن محاصره باز دارد، حتما نقض غرض و بازی در زمین دشمن است. هدف آمریکا از مذاکره -چنان که علی الدوام نشان داده- تفاهم برای حل اختلاف نیست. او به مذاکره نیاز دارد تا خود را بازیابی کند و پاشنه آشیل "بحران قیمت نفت" را از تیررس خارج سازد. موضوع مهم بعدی این است که باید راه انتقال پیام های تهدید از سوی واسطه ها و تبدیل آنها به اهرم فشار را مسدود کرد. این وضعیت، موضع اقتدار ما در نسبت با همسایگان را هم مخدوش می کند و حال آن که دولت هایی مثل قطر و عراق و پاکستان، باید به خاطر همراهی با دشمنی های ترامپ پاسخگو باشند. سیاست مذاکراتی و شکل بازنمایی آن، نیازمند بازنگری است. مذاکره، ابزار است نه راهبرد. مذاکره آن چایی نباتی نیست که برخی عوام برای هر نوع درد تجویز می کنند! راهبرد ابلاغی از سوی رهبر شهید و رهبر فعلی انقلاب، اقتدار و مقاومت بازدارنده و پشیمان کردن دشمن است. مذاکره تنها زمانی درست است که همراه حفظ و تشدید فشار بر دشمن باشد. @IMANI_mohammad
. این ریزش و رویش معنادار گروه های اپوزیسیون، بهمن ماه سال گذشته در برلین تجمعی ترتیب دادند و از سراسر اروپا آدم جمع کردند. آن زمان ادعا شد که ۲۰۰ هزار نفر در این تجمع شرکت کرده اند. همان گروه ها چند روز قبل مجددا در برلین تجمع کردند؛ اما این بار طبق گزارش پلیس، به جای ۲۰۰ هزار نفر، ۲۰ هزار نفر شرکت داشتند. چه اتفاقاتی موجب این ریزش سنگین شده؟ جنگ تحمیلی، دست وطن فروشان را رو کرد و دشمنی آنها با ملت ایران را آشکار ساخت. کمانه کردن فشار جنگ به اروپا، موجب شد مردم معترض در آلمان، فرانسه، آلبانی، سوئیس و دیگر کشورهای اروپایی به خیابان بیایند و پرچم اسرائیل و آمریکا را هم آتش بزنند. اخیرا در هلند، تجمع ضد صهیونیستی در حمایت از مظلومان غزه و فلسطین برگزار شد که بیش از ۲۵۰ هزار نفر در آن شرکت داشتند. این رویش را مقایسه کنید با ریزش تجمع اپوزیسیون ضد ایرانی در اروپایی که بیش از یک میلیون ایرانی در آنجا اقامت دارند. جنگ، جزو تلخ ترین اتفاقات در زندگی بشر است. اما همین اتفاق ناگوار وقتی با دفاع شرافتمندانه و مقاومت حماسی همراه شود، می تواند موجب بیداری ملت ها شود و ورق را برگرداند. @IMANI_mohammad
گزارش روز دویست و پنجاه و ششم جنگ ایران قوی‌ترین حریفی هست که آمریکا بعد از جنگ جهانی دوم دیده است گزینه ترامپ، محاصره است، نه جنگ یا توافق آمریکا سه گزینه دارد که هر سه شکست خورده دارد بلینکن: تاب‌آوری ایران بسیار بالاست فشار قدرتمند ایران در میدان، همچنان که میان آمریکا و اسرائیل شکاف انداخته، در آمریکا هم موجب شکاف های بزرگی شده است. پروفسور رابرت پیپ استاد دانشگاه شیکاگو درباره جایگاه ایران گفت: ایران قوی‌ترین حریفی هست که آمریکا بعداز آلمان در جنگ جهانی دوم به‌خود دیده است. ایران، افغانستان یا عراق، ونزوئلا و کره شمالی نیست؛ یک حریف خیلی خیلی بزرگ است قمار نتانیاهو، حمایت راهبردی آمریکا را نابود کرد روزنامه اسرائیل هیوم با هشدار درباره اینکه "قمار نتانیاهو بر سر ایران به ضرر تل‌آویو و واشنگتن تمام شد"، نوشت: حمایت دو حزب حاکم در آمریکا از تل‌آویو در پی جنگ با ایران در حال فروپاشی است. اظهارات ونس درباره علل شکست جمهوری‌خواهان، مسئولیت این نتایج را مستقیماً متوجه تل‌آویو کرده. اعلام لغو کمک‌های نظامی به اسرائیل و چرخش رویکرد احزاب آمریکایی عواقب گسترده‌ای برای تل‌آویو خواهد داشت. اسرائیل حتی نزد جمهوری‌خواهان به برندی سمّی تبدیل شده است کانال 13 رژیم صهیونیستی گزارشی داد: ترامپ که حامی سرسخت اسرائیل و شریک حملات بود، اکنون به موج مخالفت با ما پیوسته و همسو با معاونش، جنگ ایران و نقش اسرائیل در کشاندن آمریکا به آن را عامل شکست می‌داند. اذعان ترامپ آن هم به صورت علنی به اینکه نفرت از "اسرائیل" یکی از دلایل شکست در انتخابات اخیر بوده، نگران کننده است. اسرائیل نزد بخشی از جمهوری‌خواهان به برندی سمّی تبدیل شده است. مسئله فقط توقف کمک‌های آمریکا نیست، بلکه فرسایش پایه‌های حمایت سیاسی و عمومی از اسرائیل است. هگست در هر صورت رفتنی است سناتور جمهوریخواه تد کروز گفت: وزیر جنگ رفتنی است. او یا کنار خواهد رفت - چه خودش داوطلبانه استعفا دهد و چه ترامپ او را برکنار کند - و یا اگر چنین نشود، به گمان من بسیار محتمل است (اگر نگوییم قطعی)، که مجلس نمایندگان او را استیضاح کند؛ چرا که در ظاهر، آرای لازم برای این کار وجود دارد. هگست: سابقه نداشته که وزیر جنگ برکنار شود هگست از موضع انفعال گفته است: استیضاح، به دشمنان ما، یعنی ایران، کارتل‌ها و هر رقیبی که در حال تماشا است، این پیام را می‌دهد که ایالات متحده نه تنها عملیات را مجاز نمی‌داند، بلکه سربازان و رهبران خود را به دلیل اجرای موفقیت‌آمیز عملیات‌ها مجازات خواهد کرد. در تاریخ ایالات متحده سابقه نداشته است که وزیر دفاع برکنار شود.. ایران محاصره را تحمل نمی کند دنی سیتیرینوویچ، رئیس سابق میز ایران در اطلاعات نظامی ارتش اسرائیل در یادداشتی می نویسد: وضعیت موجود نمی‌تواند ادامه پیدا کند. بعید است ایران محاصره‌ای نامحدود را بپذیرد. تهران ممکن است با هدف قرار دادن نفتکش‌های بیشتر و افزایش هزینه‌های اقتصادی و نظامی به محاصره پاسخ دهد. پس از آغاز به کار کنگره جدید، دولت آمریکا ممکن است با فشار فزاینده‌ای برای بازنگری در محاصره‌ای مواجه شود که نتوانسته ایران را به تسلیم وادار کند، اما هزینه‌های قابل‌توجهی به اقتصاد جهانی تحمیل کرده است. بلینکن: تاب‌آوری ایران بسیار بالاست آنتونی بلینکن، وزیر خارجهٔ سابق آمریکا گفت: با کشوری مانند ایران روبه‌رو هستیم که چهار برابر ایالت کالیفرنیا و سه برابر عراق وسعت دارد، ۹۰ میلیون نفر جمعیت دارد و از خط ساحلی بسیار گسترده و طولانی برخوردار است.  توانایی ایران همچنان به‌اندازه‌ای هست که بتواند کشتیرانی در این منطقه را به‌شدت مختل کند. علاوه بر این، با نظامی سیاسی و بسیار تاب‌آور روبه‌رو هستیم. ایران از برخی جنبه‌ها قدرتمندتر شده است؛ به‌ویژه از نظر موقعیت و توان تأثیرگذاری بر تنگه هرمز و نیز تثبیت و تحکیم جایگاه تندروترین جریان‌های سیاسی در ساختار قدرت ایران. گزینه ترامپ، محاصره است، نه جنگ یا توافق ولی نصر، مشاور سابق اوباما می گوید:  ترامپ سه گزینه را پیش روی خود بررسی کرده است: جنگ، توافق یا محاصره؛ گزینه سوم به معنای ادامه وضعیت موجود، یعنی نه جنگ و نه توافق، و امیدواری به این است که ایران در نهایت تسلیم شود. کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس  خواهان چنین رویکردی هستند، اما در واقعیت، ترامپ طی چند هفته گذشته مشغول بررسی طرح‌های جنگی بوده که خود دستور تهیه آن‌ها را داده است، بی‌آنکه تمایلی به صدور فرمان حمله داشته باشد. با وجود اینکه ترامپ به ونس اجازه داده است تلاش‌های دیپلماتیک را پیش ببرد، هنوز حاضر نیست امتیازاتی بدهد که بتواند زمینه‌ساز دستیابی به توافق شود.  در چنین شرایطی، گزینه باقی‌مانده برای او همان رویکردی است که مارکو روبیو و اسکات بسنت از آن حمایت می‌کنند: اکتفا به اعمال فشار اقتصادی. 💢گزارش روزنامه کیهان @IMANI_mohammad
جنگ، صلح، محاصره کدام را جدّی تر بگیریم؟ "اگر آمریکایی‌ها مرتکب اشتباه شوند و به ما حمله کنند، تنها به هدف قرار دادن پایگاه‌های نزدیک اکتفا نخواهیم کرد؛ بلکه همه پایگاه‌های نزدیک را هدف قرار خواهیم داد و پایگاه‌های دوردست آمریکا را نیز مورد حمله قرار می‌دهیم". این موضع آقای رضایی دبیر شورای عالی امنیت ملی مانند دیگر مواضع قاطع ایشان، موضع بسیار درست و ستودنی است. در عین حال به نظر می رسد، این موضع اگرچه لازم و بسیار ضروری، اما در شرایط فعلی ناکافی است. مسئله این است: اگر آمریکا تهدید را بالای سر ما نگاه داشت و از ما هم موضع تهدید متقابل دریافت کرد، اما حمله نکرد، چه؟ آیا چالش/ تهدید اصلی برطرف شده است؟ مسئله واقعی و اول امروز این نیست که اگر آمریکا حمله کند، پاسخ ما چیست؟ این تهدید قاطع و معتبر، به همت ستودنی امثال سرداران و فرماندهان ارشد نظامی، در رفتار و گفتار، به دشمن شیرفهم شده است. این تهدید معتبر و کاری، ضربه دردناک خود را به ترامپ و نتانیاهو در انتخابات اخیر وارد کرد. مسئله مهم تر این است که آمریکا پس از ناکامی در جنگ و درخواست آتش بس و تظاهر به تفاهم، بازی دیگری در قالب محاصره دریایی و هوایی و زمینی انجام داده، و حالا نوبت بازی ایران است؛ اما با رندی می خواهد بازی ایران را با تهدید- مذاکره (گسیل واسطه ها) به هم بزند تا، بازی متناسب و متناظر و تهاجمی خود را نکند و رفتار واکنشی داشته باشد باشد. مطلوب حریف این است که اولویت/ مسئله جلسات تصمیم سازی و تصمیم گیری ما از "برنامه ریزی و اقدام فوری برای شکستن محاصره با روش های متقارن و نامتقارن"، به "چگونگی مواجهه با واسطه ها، جزئیات پاسخ، و چند و چون جزئیات توافق محتمل" تغییر کند، یا عمده فرصت ها صرف این دومی شود. در دنیا دو رویکرد وجود دارد: -یکی، تهدید را با ضربت متقابل پاسخ دادن و آن را پشتوانه مذاکرات معتبر و مفید دیدن"؛ - دوم، پاسخگویی عملی به تهدیدات در حال اجرای دشمن را در تعارض با مذاکره انگاشتن و فعلا از اقدام متقابل صرف نظر کردن. اگر رویکرد اول رفتار غالب باشد، یعنی به شکستن محاصره اهتمام شود و مذاکره هم مبتنی بر آن باشد، رفتاری اصولی و راهبردی است. اما رویکرد دوم، نارسا و عقیم است. اخبار فراوانی که مجال بازگویی اش اینجا نیست (از اظهارات مارکو روبیو تا ارزیابی اسرائیل هیوم، تحلیل ولی نصر و گزارش اکسیوس) معلوم می کند که آمریکا ناتوان از جنگ، و گریزان از توافق اصولی با ایران است؛ بنابراین، گزینه تداوم محاصره در پوشش عملیات فریب مذاکره را در پیش گرفته و مایل است زمان بخرد تا محاصره اثر کند. یک عبرت بزرگ را به یاد داشته باشیم: آقای اسماعیل هنیه، میهمان مراسم تحلیف ریاست جمهوری آفای پزشکیان، چند ساعت بعد از مراسم (بامداد ۱۰ مرداد ۱۴۰۳) ترور شد. این جنایت تروریستی، هم تعرض به امنیت ملی کشورمان بود و هم میهمان کشی. رئیس جمهور خیلی متاثر شد و حق هم داشت. خونخواهی میهمان شهید، حق و مسئولیت ذاتی ایران بود، اما انجام این تعهد حقوقی و عقلانیِ بازدارنده، دو ماه به تاخیر افتاد و به رژیم صهیونیستی جرئت داد تا دور تازه ای از جنایات تروریستی را در لبنان مرتکب شود. علت تاخیر چه بود؟ فریب روانی و تله گذاری محاسباتی دشمن، ضلع دومی هم داشتِ. آقای پزشکیان 9 مهر 1403 در جلسه دولت خبر داد: "ادعاهای سران آمریکا و کشورهای اروپایی که در ازای عدم پاسخ ایران به ترور شهید هنیه وعده آتش‌بس می‌دادند، تماما دروغ بود و فرصت دادن به چنین جنایتکارانی صرفا آنها را در ارتکاب به جنایات بیشتر جری‌تر خواهد کرد". آقای ظریف معاون وقت رئیس جمهور هم به ان بی سی نیوز گفت: "بعد از ترور شهید هنیه، جامعه جهانی [آمریکا و برخی دولت های اروپایی] از ما خواست برای پایان دادن به جنگ غزه خویشتنداری کنیم، اما وعده آتش‌بس محقق نشد". اینکه با واسطه ها در چه حدی تعامل می کنیم و چه پیغامی می فرستیم، موضوع جداگانه ای است. اما اکنون، اهتمام مدیران باید به "برنامه شکستن محاصره/ هزینه دار کردن آن برای دشمن" معطوف شود. حتما باید به شکل ترکیبی، به پاشنه های آشیل دشمن ضربه زد تا عقب بنشیند. البته اگر دشمن یقین کند که تردید درباره دوگانه مذاکره یا ضربت متقابل یکسره شده و ایران برای زدن ضربات کاری و شکستن محاصره مصمم است، حتی بدون ضربه هم ناچار به عقب نشینی (و نه تشدید تدریجی محاصره) می شود. نیروهای نظامی توانمند ما در جنگ، چنان ضربات دردناکی زدند، که دشمن، هم بخشی از تحریم های نفتی را تعلیق کرد و هم درخواست آتش بس داد. همان دشمن بدذات، بلافاصله پس از خاطر جمع شدن از بازگشایی تنگه، توافق را نقض کرد و فاز اول محاصره دریایی را با به مثابه اقدامی نظامی، اجرا گذاشت). @IMANI_mohammad
سِکَندَر که با شرقیان حَرب داشت- درِ خیمه گویند در غرب داشت چو بهمن به زاولستان خواست شد چپ آوازه افکند و از راست شد بوستان سعدی @IMANI_mohammad
روانشناسی یک روانپریش -۱ ترامپِ روانپریش هم، روانشناسی خود را دارد. سعی می کند خود را غیر قابل پیش بینی و دیوانه نشان بدهد. علائم بسیاری از اختلالات روانی هم در او هست که دائما در اثر شکست های بزرگ مقابل ایران و برخی کشورهای دیگر، تشدید شده است. اما در عین حال همین روانپریش، به فردی تقریبا قابل پیش بینی با مُشت گشوده تبدیل شده است. او حتی در مقابل دیرین اروپایی (فرانسه، آلمان، انگلیس، اوکراین و دیگران) از شگرد "مرد دیوانه" نیکسون پیروی می کند. اما به تجربه آموخته که با وجود کاربست همان شگرد، با سران چین، روسیه و کره شمالی، با احترام و تواضع رفتار کند، عالیجناب بخواند و مبالغی هم مجیز بگوید. هر جا به دیوار سفت بر می خورد، عقب نشینی فاحش می کند. گسترش تحریم های روسیه را به اجرا گذاشت و چند بار هم تهدید کرد. اما به خاطر نیاز گازوئیلی، تحریم ها را زیر پا گذاشت. در اوج جنگ با ایران هم مجبور شد برخی تحریم های نفتی را تعلیق کند. اتفاقات اخیر را مرور کنید در حالی که واسطه های ترامپ در ایام گذشته با مقامات ایران درباره امکان و چگونگی توافق، پیام مبادله می کردند، او دیروز گفت: " "از ونس خواسته‌ام تمام توجه و تمرکز خود را بر فساد گسترده و جرایمی معطوف کند که در شهرها و ایالات‌ تحت مدیریت دموکرات‌ها در جریان است. ما دیگر نیازی به توافق با ایران نداریم. آن روزها مدت‌هاست گذشته‌. ما پول آن‌ها (صدها میلیارد دلار) را در اختیار داریم و تنگه آنها را هم در اختیار گرفته‌ایم". این سخنان، فقط چند ساعت پس از آن بود که وال استریت ژورنال خبر داد: "ترامپ، به دستیاران ارشد و همتایان خود گفته: برای از سرگیری مذاکرات ونس با ایران آماده است و به او اختیار داده. ونس، در حال تبدیل‌شدن به مذاکره‌کنندهٔ اصلی است و دیدار با دبیر تندروی شورای عالی امنیت ایران را بررسی می‌کند. هدف پایان دادن جنگ است که باری سنگین بر دوش جمهوریخواهان شده است". اما دیروز پولیتیکو ادعای دیگری را مطرح کرد: "ترامپ ونس را از مذاکرات ایران کنار گذاشت. پس از آن که ونس، شکست سنگین حزب جمهوری‌خواه در انتخابات را به جنگ نسبت داد". عقب نشینی سریع سخنان ترامپ (ما دیگر نیازی به توافق با ایران نداریم)، موجب جهش چند دلاری قیمت نفت شد. بنابراین، امروز گفت: " تمرکز و رویکرد من بر توافق‌ است؛ تمام زندگی من با معاملات و توافق‌های بزرگ گره خورده. عربستان از من خواسته که لطفاً فعلاً اوضاع را برای مدتی به همین شکل حفظ کنم؛ قطر، کویت، امارات و بحرین هم. ایرانی‌ها در کوه کلنگ فعالیت چندانی نداشته‌اند اما اگر داشته باشند، بمباران خواهیم کرد". ماجرا ظاهرا حیرت آمیز و گیج کننده می شود. و ترامپ روانپریش هم از همین گیج و منفعل کردن به هیجان می آید! اجازه بدهید چند سند و خبر را با هم مرور کنیم: ۱) «پل کریگ رابرتز»، معاون پیشین وزیر خزانه‌داری آمریکا، ۱۷ تیر ماه در "گلوبال ریسرچ" نوشت: "مردان زودباور کرملین همان‌گونه که با توافق مینسک فریب خوردند، این بار نیز با توافق آلاسکا فریب داده شدند. اگر کتاب «هنر معامله» ترامپ را خوانده بودند، درمی‌یافتند که چگونه قصد دارد آن‌ها را بازی دهد. از همان سال ۲۰۱۴، کاملاً روشن بود که وقتی پوتین به واشنگتن اجازه داد دولت اوکراین را سرنگون کند و یک حکومت دست‌نشانده ضدروسی را بر سر کار بیاورد، انفعال، روسیه را به سوی جنگ سوق می‌دهد. ... ظاهراً ایران نیز از تجربه روسیه درسی نگرفته و به مذاکرات صلحی کشانده شد که واشنگتن هرگز قصد نداشته به نتیجه برسد. کارکرد این مذاکرات، گرفتار کردن در روندی است که مانع استفاده قاطع از قدرت نظامی می‌شود. غیرقابل درک است که چگونه ممکن است یک ایرانی تصور کند تا زمانی که دستورکار «اسرائیل بزرگ» همچنان مبنای سیاست خارجی اسرائیل است، امکان برقراری صلح در خاورمیانه وجود دارد". 💢 ادامه دارد @IMANI_mohammad
روانشناسی یک روانپریش -۲ ۲) وال استریت ژورنال، سوم تیر ماه امسال در گزارشی نوشت: "پست‌های ترامپ، بارها گفتگوهای صلح با ایران را مختل کرد و موجب ایجاد سرخوردگی تیم ایرانی و توقف مذاکرات شد. او اندکی پس از آغاز مذاکرات مستقیم در سوئیس، پستی شامل تهدیدهای شدید منتشر کرد که ایرانی‌ها را غافلگیر کرد. قالیباف اطلاع نداشت و هنگامی که مطلع شد، به سرزنش ونس پرداخت: تهدیدها نقض بند اول یادداشت تفاهم است که خود ترامپ چند روز پیش امضا کرده. این اولین بار نبود که فوران ترامپ به عاملی مختل‌کننده و غیرقابل پیش‌بینی تبدیل می‌شد. میانجی‌ها بارها در طول مذاکرات هشدار داده بودند که او تلاش‌ها برای دستیابی به توافق را به خطر می‌اندازد. سبک غیرمعمول ترامپ باعث شد دیپلمات‌های ایرانی کتاب «هنر معامله» را بخوانند؛ که در آن رئیس‌جمهور آینده، تاکتیک‌های مذاکره خود را به عنوان یک فعال حوزه املاک ترسیم کرده بود. در این کتاب، ترامپ به مذاکره‌کنندگان توصیه می‌کند از خواسته‌های افراطی و غیرمنتظره برای ایجاد اضطراب و وادار کردن طرف مقابل به امتیازدهی استفاده کنند". ۳) «نیکی هیلی» (نماینده آمریکا در سازمان ملل) ۲۶ مهر ۱۳۹۷ در کنفرانس «شارلوت» گفته بود: «مأموریت من، دیوانه نشان دادن ‌ترامپ برای ‌ترساندن کشورها بود. ‌او را به‌عنوان فردی تندمزاج، و غیرقابل پیش‌بینی به تصویر می‌‌کشیدم تا باعث ‌ترس شود. سپتامبر ۲۱۰۷ وقتی با همتای چینی درباره کره شمالی چانه‌‌زنی می‌‌کردم، گفتم رئیس ‌من آدم غیرقابل پیش‌‌بینی است». ۴) وبسایت «آکسیوس»، مهر ماه ۱۳۹۶ خبر داد: ‌ترامپ پیش از‌ مذاکرات با کره جنوبی، به «لایتیزر» رئیس ‌دفتر نمایندگی تجاری دستور می‌‌دهد «برای امتیاز گرفتن، بگویید من دیوانه‌‌ام. آنها ۳۰ روز فرصت دارند؛ اگر امتیاز ندهند، از توافق تجاری خارج می‌شوم.» لایتیزر پاسخ می‌دهد «بسیار خوب، پس می‌‌گویم ۳۰ روز مهلت دارند.» ‌ترامپ فورا می‌‌گوید «نه، نه، نه. نباید این‌طوری مذاکره کنی. نباید بگویی ۳۰ روز مهلت دارند. می‌گویی این آدم دیوانه است و هر لحظه ممکن است از توافق خارج بشود، هر لحظه!» ۵) ترامپ، در کتاب منتسب به او (هنر معامله) می گوید: بدترین کاری که در معامله می‌توان کرد، این است که برای انجام آن درمانده به نظر برسید. بدترین کاری که ممکن است هنگام مذاکره انجام دهید، این است که به نظر برسد برای رسیدن به توافق به‌شدت عجله و اشتیاق دارید. این کار باعث می‌شود طرف مقابل بوی خون به مشامش برسد و آن‌وقت کارتان تمام است. جمع بندی: شرارت و جنایت، ذات ترامپ است و نباید از تهدیدات غافل بود. اما او به شدت مستاصل است و در عین حال می خواهد درماندگی و نیازش را به عنوان امتیازی گران بفروشد/ یا با ایجاد انفعال، برای محاصره اقتصادی زمان بخرد. ایران به مدد الهی، جادوی شیاطین را در هم شکسته و بیش از این هم کمر شیطان بزرگ را خواهد شکست. @IMANI_mohammad