💢 سرنخ‌های خوبی از عاملان حادثه تروریستی پلیس راه خاش -تفتان به دست آمده است 🔹 ‌ فرمانده فراجا: سرنخ‌های خوبی از عاملان حادثه تروریستی پلیس راه خاش -تفتان به دست آمده و این افراد به سزای اعمال خودشان خواهند رسید. 🔹 ‌ طبیعی است در جهاد و مبارزه علیه زشتی‌ها، درگیری میان حق و باطل همواره وجود داشته و هرکسی که بخواهد تخطی کند به سزای عمل خود می رسد همانطور که عاملان حادثه کلانتری۱۶ همان روز به هلاکت رسیده و به سزای عمل خود رسیدند. 🔹 ‌ تمام تلاش همکاران راهور و پلیس راه ایجاد نظم و انضباط ترافیکی برای جلوگیری از تلفات جاده ای است،عاملان حادثه تروریستی بدون تردید به سزای عمل خود می رسند. 🇮🇷کانال اخبار سپاه قدس🇮🇷 @IRGCQODS ┄┅═✧❀🔴❀✧═┅┄

💢 فعلا تیتر این باشه: نجات شجاعانه دختر جوان توسط پلیس مهربان اسرائیل از میان شلوغی ها... عجب سالتو براندازی نان پدر و شیرمادر حلالت 🇮🇷کانال اخبار سپاه قدس🇮🇷 @IRGCQODS ┄┅═✧❀🔴❀✧═┅┄

مرسوم است كه روز هفتم محرم، به در خانه «باب الحوائج كوچك كربلا» حضرت علي اصغر (ع) مي‌روند و روضه‌ي آن طفل شهيد را مي‌خوانند. شهيدي كه به ظاهر، كودك است ولي به واقع پير عشق است.

امام(علیه السلام) چون خويشتن را تنها و بي ياور ديد آخرين حجت را بر مردم تمام كرد و بانگ برآورد«آيا مدافعی هست كه از حريم رسول خدا دفاع كند؟ آيا يكتاپرستي هست كه از خدا بترسد و ما را ياري دهد؟ آيا فريادرسي هست كه به خاطر خدا ما را ياري رساند؟ آيا كسي هست كه به خاطر روضه و رضوان الهي به نصرت ما بشتابد؟». صداي اين كمكخواهي امام كه به خيمه‌ها رسيد و بانوان دريافتند كه حسين ديگر ياوري ندارد، صدايشان به شيون و گريه بلند شد. امام به سوي خيمه‌ها رفت، شايد كه بانوان با ديدن او اندكي آرام گيرند؛ كه ناگاه صداي فرزند شش ماهه‌اش «عبدالله بن الحسين» ـ كه به علي اصغر معروف بود ـ را شنيد كه از شدت تشنگي مي‌گريست.

امام(علیه السلام ) قنداقه‌ي علي اصغر را در دست گرفت و به سوي دشمن رفت؛ در مقابل لشكر يزيد ايستاد و فرمود:«اي مردم! اگر به من رحم نمي‌كنيد بر اين طفل ترحم نماييد ... »

اما گويي كه بذر رحم بر دل سنگ آنان پاشیده نشده بود و تمامی رذالت دنيا در اعماق وجودشان ریشه دوانده بود ؛ زیرا به جاي آنکه فرزند رسول خدا (ص) را به مشتی آب میهمان کنند، تيراندازي از بني‌اسد (كه گفته شده است «حرملة بن كاهل» بود) تيري در كمان نهاد و گلوي طفل را نشانه گرفت.

ناگاه دستان و سينه امام(ع) به خون رنگين شد... سر كوچك و گردن ظريف طفل شيرخواره از بدن جدا شده بود.. امام(ع) دستان خود را از خون علي اصغر پر كرد و به آسمان پاشيد و گفت: «هون علي ما نزل بي انه بعين الله» يعني: «تحمل اين مصيبت بر من آسان است چرا كه خداوند آن را مي‌بيند»... در همين حال، «حصين بن تميم» تير ديگري افكند كه بر لبان مبارك امام(ع) نشست و خون از دهان حضرت جاري شد. امام روي به آسمان كرد و اینگونه نیایش نمود: «خدايا! سوي تو شكايت مي‌كنم از آنچه با من و برادران و فرزندان و خويشانم مي‌كنند»...