EA-18G 🇺🇲 #edit @IRON_SCREAM

European Air Forces 🇪🇺 #edit @IRON_SCREAM

F-16,F-35,F-22🇺🇲 #edit @IRON_SCREAM

C-130 🇺🇲 @IRON_SCREAM

. ویدیویی از سوخت گیری جنگنده F15 ایگل @IRON_SCREAM

. مانور های جذاب با نسخۀ S از جنگنده سوخو ۳۵ @IRON_SCREAM

. جنگندۀ افسانه ای F14 @IRON_SCREAM

. جنگنده هایی که بد ترین لقب ها رو دارن ! @IRON_SCREAM

پرنده‌های افسانه‌ای نسل‌های قدیمی‌تر آمریکا SR-71 Blackbird ، توکای سیاه برای پرواز در ارتفاع بسیار بالا و سرعت فوق‌العاده زیاد طراحی شده بود و سال‌ها مأموریت‌های شناسایی راهبردی را انجام داد . F-117 Nighthawk ، شاهین شب یکی از نخستین هواپیماهای عملیاتی پنهانکار جهان؛ طراحی زاویه‌دار و سطح مقطع راداری بسیار پایین ، آن را به نمادی از فناوری Stealth تبدیل کرد . توضیح : فناوری Stealth یا فناوری پنهان‌کاری/ رادارگریزی مجموعه‌ای از روش‌هاست که باعث می‌شود یک تجهیز نظامی دیرتر و سخت‌تر توسط رادار، سامانۀ فروسرخ ، سونار یا دیگر حسگرها شناسایی و رهگیری شود . F-4 Phantom II ، شبح جنگندۀ سنگین و افسانه‌ای دوران جنگ ویتنام که ابتدا برای نیروی دریایی طراحی شد و بعدها در نیروی هوایی و تفنگداران دریایی آمریکا نیز به‌کار گرفته شد . F-14 Tomcat ، گربۀ نر رهگیر ناونشین مشهور نیروی دریایی آمریکا با بال‌های متغیر و موشک‌های دوربرد AIM-54 Phoenix؛ یکی از نمادهای هوانوردی نظامی دوران جنگ سرد . F-5 Tiger II ، ببر جنگندۀ سبک، کوچک و چابک که برای نبردهای هوایی و مأموریت‌های چندمنظوره طراحی شد. 🇺🇸 از Blackbird و Nighthawk تا Phantom ، Tomcat و Tiger ؛ هواپیماهایی که شاید نسلشان قدیمی باشد، اما نامشان هنوز در تاریخ هوانوردی نظامی زنده است! @IRON_SCREAM

💠اجرای مانور کبرا با J-10. در این مانور ، هواپیما با افزایش ناگهانی زاویۀ حمله به بیش از ۹۰ درجه ، سرعت خود را به‌شدت کاهش می‌دهد و تقریباً در حالت ایستا قرار می‌گیرد ، در حالی که همچنان کنترل‌پذیری نسبی را حفظ می‌کند . جنگندۀ J-10 با تکیه بر طراحی آیرودینامیکی ، سیستم کنترل پرواز fly-by-wire پیشرفته و قدرت بالای موتور، موفق به اجرای این مانور شده است . هرچند نسخه‌های استاندارد J-10 فاقد نازل رانش‌برداری سه‌بعدی کامل هستند ، اما ترکیب کنترل سطوح آیرودینامیکی و مدیریت دقیق بردار رانش موتور، امکان رسیدن به این رژیم پروازی را فراهم کرده . @IRON_SCREAM

💠ناو هواپیمابر پرنده شایداین ایده شبیه فیلم‌های علمی‌تخیلی به نظر برسد، اما در اوج جنگ سرد، شرکت لاکهید طرحی فوق‌محرمانه با نامCL-1201 را بررسی می‌کرد ؛ مفهومی از یک ناو هواپیمابر پرنده باپیشرانۀ هسته‌ای که می‌توانست برای مدت بسیارطولانی درارتفاعات بالاپرواز کرده وبه یک پایگاه نظامی متحرک تبدیل شود . طبق طرح مفهومی، این غول پرنده ظرفیت حمل هزاران نفر و ده‌ها جنگنده راداشت وقرار بودبدون نیاز به سوخت‌گیری مداوم ، مأموریت‌های طولانی‌مدت انجام دهد. اما این پروژه هرگز از مرحلۀ طراحی فراتر نرفت . این طرح برای حمل بیش از۳۰۰۰ نفر شامل خدمه ، خلبانان ونیروهای نظامی طراحی شده بود . طول بال‌های آن حدود۳۴۰متر در نظر گرفته شده بود ؛ بزرگتر از بسیاری از سازه‌های شناخته‌شده وچندین برابر هواپیماهای مسافربری امروزی . درطراحی اولیه ازیک راکتور هسته‌ای استفاده شده بودکه در تئوری می‌توانست امکان پروازهای بسیار طولانی را فراهم کند، اما نگرانی‌های ایمنی بسیار جدی وجود داشت . این هواپیما قرار بود توانایی حمل حدود۲۲ فروند جنگنده را داشته باشد تا آن‌ها در مأموریت‌های هوایی ازآن به پروازدرآمده وبه آن بازگردند . @IRON_SCREAM

در سال ۱۹۸۱، آسمان خلیج سِیدرا شاهد یکی از مهم‌ترین رویارویی‌های هوایی دوران جنگ سرد بود. در این حادثه، دو فروند اف‑۱۴ تامکت نیروی دریایی ایالات متحده در جریان یک مأموریت گشت هوایی، با دو فروند سو‑۲۲ نیروی هوایی لیبی مواجه شدند. بر اساس گزارش‌ها، جنگنده‌های لیبی پس از نزدیک شدن به هواگردهای آمریکایی اقدام به شلیک موشک کردند؛ اقدامی که بلافاصله قواعد درگیری را فعال کرد و خلبانان اف‑۱۴ را وارد واکنش دفاعی ـ تهاجمی نمود. در پاسخ، هر دو تامکت با استفاده از موشک‌های ای‌آم‑۹ سایدوایندر 00:23 اقدام به شلیک کردند و توانستند هر دو سو‑۲۲ را منهدم کنند. @IRON_SCREAM