_💔

_

دشت خشکید و زمین سوخت و باران نگرفت؛ زندگی بعد تو بر هیچکس آسان نگرفت ..

دردا که چه شب‌ها ، که چه شب‌ها ، که چه شب‌ها ؛

این بود سهم ِما ز فزونی سن و سال تنها شدن ، به گوشه‌ای رفتن ، گریستن . .

واسه ما جشنِ ولادتِ تو عذابِ عذابِ ، بعد رقیه خونه‌ شادی خرابِ خرابِ ../۳۱۵

چند صباحی حضور ندارم ؛ رفتنمون برگشتن داره ، لیکن متفاوته.. میرم به امید حالِ خوب : ) موندید قدم رو جفت چشام گذاشتید ، رفتید چشامون با خودتون بردید . خلاصه بمونید خوشحال میشم ‌.. سیدا یاعلی(ع) ؛

_

مهمانِ‌خسته ای به مهمانی توآمده است ؛ باز کن در ، که گدای سحرت آمده است .

گـَر رسیدیم ، شوقی نمانـده بود چـه ؟!