پژواک ایمانی در نقش پژواک قاسمی
پژواک سرگرد هستش و خیلی آدمه عصبیه.
توی دانشگاه با دختری آشنا میشه و عاشقو دلباخته سخته اون دختر میشه ولی بعد از تموم شدن دانشگاهش اون دختر رو دیگه ندید، هرروز بعد از تموم شدن دانشگاهش میره دم در دانشگاه و منتظر دختر میمونه تا شاید روزی برگرده پژواک بهش بگه که دوستش داره، یه دوست باحالم داره که اسمش هومن در ادامه باهاش آشنا میشیم...
جواد عزتی در نقش هومن مرجان
هومن خیلی بامزه اس و مسخره بازی درمیاره حتی تو ماموریت ها همین اخلاقش باعث شده پژواک همیشه هرجا میخواد بره اونو باخودش ببره و حتی بخاطره همین رفیق صمیمی شدن و مثل کوه پشت همدیگن.
ایشونم عاشقه یه دختر چشم آبی هستش که بخاطرش حاضر هرکاری بکنه ولی دختر خانم بخاطره شغل هومن باهاش ازدواج نمیکنه...
اینا کاراکتر های اصلی رمان بودن تو طول داستان کاراکتر های دیگه هم اضافه میشن...
#بوی_بارن
#پارت_اول
پژواک : از اداره اومدم بیرون سوار ماشین شدم تا برم سمت دانشگاه تو راه همش به فکر شیما بودم اصلا از فکر بیرون نمیره بعد از این چند سال.
رسیدم به دانشگاه از ماشین پیاده شدم نشستم روی سکو جلو در دانشگاه و منتظر موندم ولی خب طبق روال نیومدش تو فکر بودم تا اینکه گوشیم زنگ خورد یهویی از فکر بیرون اومدم (هومن بود) جواب دادم :
پژواک : الو! سلام هومن
هومن : الو! سلام داداش خوبی؟ کجا رفتی یهو؟
پژواک : آره خوبم، (با یه لحن مسخره گفتم) تو این همه ساله با من رفیقی نمیدونی این ساعت کجا میرم؟!
هومن : خب حواسم نبود ببخشید ولی تو که میدونی دختره دیگه برنمیگرده چرا میری اونجا ؟
پژواک : فضولیش به شما نیومده حالا چیکارم داشتی؟
هومن : بی ادب،(با لحن سریع گفتم) زنگ زدم بگم تشریف بیارید پارک جلو اداره واجبه حضوری باید بهت بگم بهونه هم نیار خداحافظ.
پژواک : خدا... نذاشت خداحافظی کنم باهاش انگار دنبالش کردن.
(در همین هنگام)
شیما : روی صندلی اتاق پاسگاه نشسته بودم امروز قرار بود بریم یه ماموریت ولی خب منتظر جناب سروان بودم تا بیاد برام بگه ماموریت چطوری و کجا قرار برم.
(یه ربع بعد)
پژواک : رسیدم پارک هومن اومده سوار ماشین شد.
هومن : سلام ، باید بریم ماموریت گازشو بگیر بریم اداره حرفم نزن بدوووو تا همین الانشم دیر کردیم.
پژواک : من فقط بهش سلام دادم گازشو گرفتم سمت داره...