عبدالرحمن شلقم متولد 1949 است و بین سال های 2000 تا 2009 میلادی مسئولیت وزارت خارجه لیبی را برعهده داشت. «خیانت شلقم»: --- خلاصه امتیازات شلقم به غرب در هر مرحله: · ۱۹۹۹-۲۰۰۱ – پذیرش مسئولیت سیاسی پرونده لاکربی → غرب گرفت: پایان مقاومت سیاسی لیبی · ۲۰۰۳ – تعطیلی کامل برنامه هسته‌ای و تحویل تجهیزات → غرب گرفت: نابودی توان بازدارندگی · ۲۰۰۴ – پرداخت ۲.۷ میلیارد دلار غرامت → غرب گرفت: پول نقد بدون تضمین · ۲۰۰۵-۲۰۰۸ – واگذاری میادین نفتی به غرب و لغو قرارداد با روسیه/چین → غرب گرفت: کنترل انرژی و حذف رقبا · ۲۰۰۹-۲۰۱۰ – همکاری اطلاعاتی با سیا و ام‌آی‌۶ → غرب گرفت: نفوذ امنیتی کامل --- نتیجه: شلقم همه برگ‌های برنده لیبی را یک‌طرفه داد، اما غرب به جای امنیت وعده‌داده‌شده، در ۲۰۱۱ ناتو را فرستاد و لیبی را نابود کرد.

▪️مهندسی وارونۀ «امید»؛ تحلیل گفتمانی و امنیتی پیامدهای امید کاذب به مذاکره با آمریکا 👈در چهار بخش منتشر شده 👉 ▪️چکیده این تحلیل به واکاوی دوگانۀ مفهومی «امیدآفرینی» در سپهر سیاسی ایران می‌پردازد. مدعای اصلی آن است که خوانشی خاص، مفهوم «امید دادن به مردم» را از حوزۀ استحکام درونی و اعتماد به آرمان‌های انقلاب جدا کرده و آن را به «امید بستن به مذاکره با آمریکا» تقلیل داده است. این چرخش گفتمانی، با تکیه بر دو گزاره بررسی می‌شود: نخست، مقایسۀ تطبیقی این خوانش با گفتمان بنیان‌گذار انقلاب اسلامی، امام خمینی(ره)، که نشان می‌دهد جهت‌گیری امید در منطق ایشان دقیقاً نقطۀ مقابل اتکا به دشمن است. دوم، تحلیل منطق علّی وارونه‌ای که «مقاومت» را علت وقوع جنگ در مذاکرات معرفی می‌کند و از آن نتیجه می‌گیرد که پذیرش خواست غرب مساوی با صلح است؛ گزاره‌ای که پیشتر در دفاع از برجام با کلیدواژه‌های «رفع خصومت» و «شیفت پارادایم» صورتبندی شده بود. یافتۀ نهایی این تحلیل این است که ترویج «امید به غرب»، نه یک کنش سیاسی خنثی، بلکه یک عملیات روانی با پیامدهای امنیتی سنگین شامل تضعیف بازدارندگی، تزریق ناامیدی پس از شکست مذاکرات، و ایجاد شکاف مرجعیت فکری در جامعه است. 👇ادامه در پست بعدی👇 ---

👆ادامه از پست قبلی 👆 ▪️بخش دوم ۱. مقدمه و طرح مسئله در ماه‌های اخیر، برخی بازیگران سیاسی با هدف تأثیرگذاری بر افکار عمومی، شعار «مردم را ناامید نکنید» را در بستر موضوع مذاکره با آمریکا بازتعریف کرده‌اند. در این چارچوب‌سازی، «امیدآفرینی» عملاً معادل «امیدوار کردن مردم به غرب، به آمریکا و به توافق با آمریکا» نشانده می‌شود. این در حالی است که بررسی‌ها نشان می‌دهد این برداشت با بنیان‌های گفتمانی انقلاب اسلامی، به‌ویژه اندیشۀ سیاسی امام خمینی(ره)، در تضاد کامل قرار دارد. پرسش اصلی مقاله این است: چرخش مفهومی «امید» از «اعتماد به توان درونی و نصرت الهی» به «امید به مذاکره با دشمن»، چه پیامدهای سیاسی-امنیتی برای نظام اجتماعی و ساختار بازدارندگی کشور به دنبال دارد؟ ۲. چارچوب مفهومی: «امید راهبردی» در برابر «امید کاذب» در علوم سیاسی و امنیتی، «امید» به مثابه یک مؤلفۀ قدرت نرم، عامل انسجام ملی و پایداری راهبردی شناخته می‌شود (ر.ک: نای، ۲۰۰۴). اگر مخزن امید یک ملت به متغیرهای برون‌زا و تحت کنترل دشمن گره بخورد، آن جامعه دچار «آسیب‌پذیری راهبردی» می‌شود؛ زیرا ناامیدی پس از ناکامی مذاکرات، می‌تواند به فروپاشی روانی جمعی و بی‌ثباتی سیاسی منجر شود. در مقابل، «امید راهبردی» مبتنی بر باور به توانایی‌های درونی، منابع معنوی و مسیر مقاومت، پایدار و غیرقابل تحریم است. تحلیل پیش رو بر اساس این تمایز مفهومی پیش می‌رود. 👇ادامه در پست بعدی👇

👆ادامه از پست قبلی👆 بخش سوم ۳. تحلیل محور اول: تقابل گفتمان امام شهید (ره) با «امید به غرب» گفتمان سیاسی امام شهید(ره) بر یک اصل بنیادین استوار بود: نفی وابستگی روانی و راهبردی به قدرت‌های استکباری. مستند به تحلیل مضمون بیانات ایشان، سه اصل راهبردی زیر قابل استخراج است که مستقیماً با قرائت «امید از مسیر مذاکره» در تضاد است: · اصل «عدم اعتماد به دولت آمریکا»: امام شهید(ره) به صراحت و مکرر هشدار می‌دادند که نباید سرنوشت کشور را به مذاکره با دولتی گره زد که ماهیتش عهدشکنی و سلطه‌طلبی است. این بی‌اعتمادی، یک اصل ساختاری و فراتاریخی است و ربطی به تغییر دولت‌ها (دموکرات یا جمهوری‌خواه) ندارد، هرچند در مورد دولت‌هایی با خوی تجدیدنظرطلبی آشکار نظیر دولت ترامپ، این هشدار مصداق عینی‌تری پیدا می‌کند. · اصل «چشم نداشتن به دست دشمن»: امام شهیدمان (ره) از مسئولان می‌خواست «همۀ شئون کشور را به مذاکره با غرب گره نزنید» و «از مردم نخواهید که به غرب اعتماد کنند». این اصل، مستقیماً سیاست «امیدآفرینی از مسیر مذاکره» را نفی می‌کند و آن را تحمیل یک اعتماد کاذب بر روان ملت می‌داند. · اصل «امید به خدا، مقاومت و تبعیت از ولی»: در منطق امام، سرچشمۀ امید، ایمان به نصرت الهی، ایستادگی در جبهۀ مقاومت، و حرکت در مسیر قله‌ای بود که رهبری ترسیم می‌کند. این «امید راهبردی» درونزاست و از ارادۀ دشمن مصون است. نتیجۀ تحلیل اول: تحریف مفهوم امید، نه‌تنها انحراف از گفتمان امام شهیدمان، بلکه زمینه‌سازی برای یک «تله روانی» در افکار عمومی است که در صورت بروز شکست در مذاکرات، ملت را دچار سرخوردگی و فروپاشی روحیه می‌کند. ۴. تحلیل محور دوم: وارونه‌سازی علت جنگ و احیای پارادایم شکست‌خورده «رفع خصومت» محور دوم این تحلیل، به یک استدلال علّی وارونه اختصاص دارد که توسط برخی مقامات مطرح شده است: «علت وقوع جنگ در میانه مذاکرات، مقاومت ما و ندادن خواست طرف غربی بود.» مفهوم مخالف آشکار آن این است: «اگر خواست غرب را می‌دادیم، جنگی رخ نمی‌داد.» این گزاره از دو منظر علوم سیاسی و مطالعات امنیتی قابل نقد بنیادین است: ۴-۱. نقد تجربی و تاریخی (شواهد مطالعۀ موردی برجام): این استدلال کپی دقیق همان روایتی است که در دفاع از برجام با عناوین «رفع خصومت» و «شیفت پارادایم» ارائه شد. تجربۀ برجام یک آزمایش کنترل‌شده در سیاست خارجی ایران بود: · فرضیه طرفداران توافق: اگر ایران امتیاز دهد و به غرب اعتماد کند، خصومت‌ها پایان می‌یابد و صلح پایدار می‌شود. · نتیجۀ تجربی (۲۰۱۵-۲۰۲۰): آمریکا ذیل همان توافق، نه‌تنها تحریم‌ها را لغو نکرد، بلکه خروج یک‌جانبه ترامپ از برجام، اعمال تحریم‌های فلج‌کننده (فشار حداکثری) و به اوج رساندن تروریسم اقتصادی علیه ملت ایران رخ داد. نقطۀ اوج آن، ترور سردار قاسم سلیمانی به عنوان قهرمان ملی مبارزه با داعش، در خاک عراق و به دستور مستقیم رئیس‌جمهور آمریکا بود. · نتیجه‌گیری: اگر «دادن خواست غرب» مانع جنگ می‌شد، برجام باید امنیت‌آور می‌بود. در عوض، قدرت تهاجمی دشمن افزایش یافت. بنابراین، استدلال مذکور ابطال‌پذیر است و مقاومت نه علت جنگ، بلکه تنها عامل بازدارنده در برابر جنگ تمام‌عیار بوده است. ۴-۲. نقد نظری (دکترین بازدارندگی نامتقارن): در نظریات امنیتی، مقاومت در برابر زیاده‌خواهی، «علامت‌دهی» به دشمن مبنی بر هزینه‌ساز بودن تعرض است (ر.ک: شلینگ، ۱۹۶۶). اگر یک بازیگر راهبردی نشان دهد که در ازای تهدید، امتیاز می‌دهد، تئوری «باج‌دهی» فعال شده و دشمن را برای طرح خواسته‌های بیشتر و اعمال فشار شدیدتر تشویق می‌کند. تجربه لیبی و کره شمالی گواه این حقیقت است: · لیبی با قبول خواست غرب و کنار گذاشتن توانمندی‌های بازدارنده، نه‌تنها صلح نیافت، بلکه با جنگ داخلی، مداخلۀ ناتو و سرنگونی کامل روبه‌رو شد. · کره شمالی با وجود مذاکرات، هرگز هستۀ بازدارندگی خود را تعطیل نکرد و به همین دلیل از سرنوشت لیبی مصون ماند. 👇ادامه در پست بعدی👇

👆 ادامه از پست قبلی👆 بخش پایانی: نتیجه گیری نتیجۀ تحلیل دوم: گزاره «مقاومت = جنگ» یک عملیات روانی وارونه است که هدف آن خلع‌سلاح روانی ملت و نخبگان و تبدیل منطق پرهزینه و افتخارآمیز «مقاومت» به منطق شرم‌آور «تسلیم» است. ۵. پیامدهای سیاسی-امنیتی ترویج «امید کاذب به مذاکره» فروکاستن «امید ملی» به «امید به توافق با آمریکا» پنج پیامد امنیتی آبشاری دارد: ۱. تضعیف بازدارندگی روانی: دشمن درمی‌یابد که جامعه هدف، از نظر روانی آمادۀ پذیرش امتیاز برای رسیدن به توافق است و این اهرم فشار را افزایش می‌دهد. ۲. بحران مشروعیت‌سازی برای مقاومت: اگر مقاومت علت جنگ معرفی شود، جبهۀ مقاومت در نگاه افکار عمومی تبدیل به تهدید علیه صلح می‌شود. ۳. ایجاد دوگانگی در مرجعیت فکری: تقابل میان «امید به مذاکره» و «امید به مقاومت» یک شکاف اجتماعی خطرناک میان نخبگان و ملت ایجاد می‌کند. ۴. ناامیدی انفجاری پس از ناکامی: هنگامی که مذاکرات وعده‌داده‌شده به نتیجه نرسد (بنا بر ماهیت زیاده‌خواه آمریکا)، امید کاذب فروکش کرده و ناامیدی حاصله می‌تواند به ناآرامی‌های اجتماعی و بحران سرمایه اجتماعی نظام بیانجامد. ۵. تضعیف دیپلماسی مقاومت: دیپلماسی به جای آنکه بر پایه «قدرت» باشد، بر پایه «نیاز و التماس» شکل می‌گیرد و میز مذاکره را به محاکمه‌ای برای گرفتن امتیازات بیشتر بدل می‌کند. ۶. نتیجه‌گیری و دلالت‌های راهبردی تحلیل نهایی نشان می‌دهد که عبارت «مردم را ناامید نکنید» اگر به معنای قطع امید از مسیر انقلاب، مقاومت و رهبری و امید بستن به دشمن قسم‌خورده تفسیر شود، مصداق بارز «تحریف گفتمانی» و یک تهدید نرم علیه امنیت ملی است. امام خمینی(ره) ملت را به «امید واقعی» فراخواند که مبتنی بر اتکا به خداوند، جبهۀ مقاومت و تبعیت از ولی فقیه است، نه چشم دوختن به دست دشمن. در مقابل، این گزاره که «چون خواست غرب را ندادیم جنگ شد» نیز نه‌تنها یک مغالطۀ علّی است، بلکه نسخۀ به‌روزرسانی‌شده همان پارادایم شکست‌خورده‌ای است که ذیل برجام آزموده شد و نتیجۀ آن جز افزایش تحریم و ترور نبود. دلالت راهبردی: دستگاه سیاست خارجی و رسانه‌ای کشور باید مرز میان «امید واقعی» و «امید کاذب» را پاس بدارد و اجازه ندهد منطق مقاومت – که تنها ضامن بازدارندگی و صلح واقعی است – در محاکم افکار عمومی با تیغ روایت‌های وارونه قربانی شود. پایان ➖➖➖ ▪️بازگشت به ابتدای مقاله

🚨هیچ عاقل و باشرف و باغیرتی به دشمنی که در #جنگ و با #جنایت نتوانست به اهدافش برسد پای میز #مذاکره ذره ای امتیاز نمیدهد 💥آقایان مسئول‼️ آیا پس از این مذاکرات، جرات دارید بگویید که #ترامپ را #قصاص خواهیم کرد⁉️

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوا بِمَا جَاءَكُمْ مِنَ الْحَقِّ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَإِيَّاكُمْ ۙ أَنْ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُمْ إِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِي سَبِيلِي وَابْتِغَاءَ مَرْضَاتِي ۚ تُسِرُّونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَأَنَا أَعْلَمُ بِمَا أَخْفَيْتُمْ وَمَا أَعْلَنْتُمْ ۚ وَمَنْ يَفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاءَ السَّبِيلِ ای اهل ایمان! دشمنان من و دشمنان خودتان را دوستان خود مگیرید، شما با آنان اظهار دوستی می کنید، در حالی که آنان به طور یقین به آنچه از حق برای شما آمده کافرند، و پیامبر و شما را به خاطر ایمانتان به خدا که پروردگار شماست [از وطن] بیرون می کنند، [پس آنان را دوستان خود مگیرید] اگر برای جهاد در راه من و طلب خشنودیم بیرون آمده اید [چرا] مخفیانه به آنان پیام می دهید که دوستشان دارید؟ در حالی که من به آنچه پنهان می داشتید و آنچه آشکار کردید داناترم، و هر کس از شما با دشمنان من رابطه دوستی برقرار کند، مسلماً از راه راست منحرف شده است. مشاهده آیه در سوره [60–1] (سوره مبارکه ممتحنه)

🎥دکتر عراقچی گفتند این توافق دشمنانی داره که در رأس اون‌ها رژیم صهیونسیتی هست و برای آگاه نشدن اون‌ها از متن توافق، فعلا نباید درباره‌ش چیزی گفته بشه! ✍ اینم جالب بود! چندین بار این قسمت از مصاحبه عراقچی را چک کردم. هر بار بیشتر از قبل دچار شک و تردید شدیم . یعنی در سطوح عالی مملکت ما هنوز حساب اسرائیل را از آمریکا جدا میدانند؟ یعنی اسرائیلی که رد فرماندهان و مقامات امنیتی و اطلاعاتی ما را در سری ترین اماکن نظامی پیدا میکند و ترور میکند اکنون از متن توافقی با این همه تردد و جلسات آشکار و پیام و تماس های مختلف بین مذاکره کنندگان و کشورهای مختلف بی اطلاع است؟ ما مردم ساده نیستیم ‌آقای عراقچی. اینبار فرق دارد.این مردم خونخواه امامی هستند که توسط آمریکا و با موشک های آمریکایی بشهادت رسیده . کمی احتیاط کنید و روی هوش و ذکاوت مردم هم حساب کنید. 🔴 اینها چی فکر کردن درباره مردم!!

به نظرتون عجیب نیست در سالگرد جنایت جنگ ۱۲ روزه توافقی با طرف آمریکایی اتفاق بیافته؟! آیا اینها اتفاق هست؟! پیام طرف آمریکایی چیه به ملت ایران؟ ➖➖➖ مردم مبعوث شده تا از رژیم کودک کش اسرائیل و آمریکا انتقام نگیرند خیابان را رها نخواهند کرد.

رهبر شهید: من ترامپ را لایق انتقال پیام هم نمی دانم و نامه ترامپ جایش زیر باسن نخست وزیر ژاپنه رهبر شهید: مثلی لا یبایع مثله بعدش ترامپ رهبرمون رو شهید می‌کنه و حالا همه در حال مذاکره با همون موجود کثیف و رذلی که علاوه بر رذالتهای پیشین ، قاتل رهبر شهیدمون هم هست. واقعا خیلی شرایط عجیبیه

صوت کامل گفتگوی ویژه خبری با وزیر امور خارجه سید عباس عراقچی 📆 جمعه ۲۲ خرداد ۱۴۰۵ به نظرم حتما گوش کنید، نکات مهمی درباره توافق احتمالی مطرح شد خطای محاسباتی مسولین هم توش مشهوده... ▪️یک‌جمله انتقام خواهی خون رهبر شهید توش ندیدیم... ▪️ یک‌جمله تهدید جون دار ندیدیم کاملا منفعلانه #عباس_آقا