رنج، عادلانهترین قانونِ دنیاست.
نه از آنرو که عدالت میشناسد،
بلکه از آنرو که میان ابله و فرزانه،
هیچ تفاوتی قائل نیست...
رنج، زبانِ هستیست؛
خطابه نمیکند، توضیح نمیدهد،
به مجال فهم نمیماند.
رنج، فهم میطلبد،
و صبری متبصّر،
نه تحمل از سر اضطرار؛
صبری از جنس ِ
«وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُكَ إِلَّا بِاللَّهِ»
که اگر نباشد،
رنج نه پالایشگر، که ویرانگر است!
#واگویهٔ
من دعا نمیکنم خدایا
از عمر من کم کن
و به عمر ِحضرتِآقا اضافه کن.
نه! میگویم خدایا
بقیهی عمرِ مرا بگیر
و به عمرِ ایشان اضافه کن،
چرا که او عمودِ بلندِ خیمه است!
|شهیدسیدحسننصرالله|