–یا وجیها عندالله؛ اباعبدالله...

از تو ممنونم؛ نکردی جوابم! #واگویهٔ‌

ما چشم‌ خویش حلقه‌ی هر در نمیکنیم. #واگویهٔ‌

–از تو هرچه میرسد نیکوست...'

رَبِّ ٱشْرَحْ لِي صَدْرِي....

تا کارد به استخون نخوره گویی کاری از پیش نمیره...

رحمت‌واسعه بغل وا کن تا غریبه به آشنا برسد...('

شب ِجمعه است؛ هوایت نکنم میمیرم.

[هر روز در کربلا] هر روز در «کربلا»، سری را به بالای نیزه میبرند و دور آن شادی می کنند. هر روز یزیدیان خیمه ها را آتش می زنند؛ و هر روز «زینب» به دنبال سکینه میگردد. هر روز «علی اصغر» ها و «علی اکبر» ها در منای دوست جان می سپارند. هر روز فاطمه سلام‌الله‌علیها عزادار است. هر روز ستاره‌ای را به خون میکشند. هر روز گلی را پژمرده میکنند. آری، هر روز عاشور است و هر جایی کربلا. یاران سراسیمه به سوی کربلا شتافتند و رفتند. رفتند و از دیار تعلق‌ها، علاقه بریدند. تن را از تعلق، همچون سرو، آزاد کردند، و چون لاله تن‌پوشی از خون در بر گرفتند. آری حدیث حدیث ِخون است، حدیثی به لطافت سحر، به طراوت باران. |شهید‌احمد‌رضا‌احدی - #کتاب حرمانِ‌هور|