رو پشت بوم نشسته و تنها چیزی که داره گوشیِ تو دستش و پاکت سیگار خالی و مچاله شده‌ست که افتاده یه‌کم اونورتر. نفساش سرده. بدون امید به آسمون خیره شده. "چقدر سرده..سگ میره بیرون تو این سرما بشینه آخه؟" "چرا این چیزا باید برای من اتفاق بیوفتن)؟" احتمالا بعدش ساعت ها گریه‌ست. تا زمانی که نوتیف پیام میاد. "اون قدرا هم که فکر میکردم زندگی بد نیست."

وایدارمشعرشعر میگم

کی‌کی مرسی که درک میکنی

چقدر احساس بدی دارم.

پری مرسی که هستی

تا همین دو دقیقه پیش خوشحال ترین آدم بودم.

.

وای ولی واقعا چقدر سرده.

اگه نباشم ممکنه پاکت سیگار جامو بگیره پس نمیرم

کاش زمین دهن وا کنه و اون دختر بدبخت رو ببلعه

پناهی جز پشت بوم ندارم