از اون آدمایی شدم که بین کم و هیچی، هیچی رو انتخاب میکنم.
دیگه نه توان آدمهای بلاتکلیف رو دارم، نه رفاقتهای یکی دو روزه، نه هر نوع رابطهی انسانی نصفه و نیمه…
نداشتن خیلی از چیزا بھتر از نصفه و نیمه داشتنشونه، مخصوصا آدمها.
هیچوقت نذارید کسی به شما به عنوان یه گزینه نگاه کنه یا همین الان آره یا برای همیشه نه.
اگر میتوانستم زمان را به عقب برگردانم، هیچ چیز را درست نمیکردم. فقط آدمها را زودتر ترک میکردم، همان اولین باری که نشان دادند واقعا چه کسانی هستند.