که تو را میطلبد این دلِ آواره‌ی من..

- از تو گفتم سر به دامان خیابانی که در آن خانه داری .. از تو گفتم ازهمین عطری که‌در آغوش‌من جامیگذاری!(:

؛ هرچه در گوش زمین و آسمان گفتم نشد من مگو های دلم را با جهان گفتم نشد ..

از دل جا مانده در آوار تنهایی نگفتم؛ از تو گفتم ..

تنهایی و رسوایی و بی مهری و آزار ای عشق! ببین من چه کشیدم، تو چه کردی؟!

تو هم با چشم من خود را ببینی اشک می‌ریزی..

«چیزی از فرقِ سرش به سرعت پایین آمد. از چشم‌هایش بیرون زد. گلویش را خراشید و توی دلش فرو ریخت. این شکلِ طبیعیِ چیزی بود، که بعدها فهمید غصه است.» - ترلان؛ فریبا وفی.

با من چه کردی که تا نامت را می‌گویم لب‌هایم می‌سوزد :)

زندگى خواب خوشى بود كه تعبير نشد من دچارم به شب و از تب خواب افتاده ..

سینه‌ام خانقاه آه است..

گل گور بیر منم بیرده قرانلیق گئجه

برّه‌ای با پای خود، سمت مسلخ میرود ..