خوشحال میشی از اینکه یه کاری میکنی اینطوری تنم یخ بزنه و چشام پر اشک شه!؟ افرین؛خیلی حرفه ای تو کارت.

‏اونجایی که عزیزترین و نزدیکترین ادمِ زندگیت تو عصبانیت حرفِ دلشو بهت میزنه و قلبت هزار تیکه میشه با حرفش، همونجا یه بار میمیری.

شما میگید بهش فکر نکن، فراموشش کن ولی سعید شیروانی میگه؛ "من قصه‌ی فراق تو را خاک کرده‌ام، حاصل چه شد!؟ جوانه زدی، بیشتر شدی..!"

اونیکه فکر میکردم پروانمه یه خفاشه پست بود

الان لبخند رو لباته. الان خوشحالی،الان فک میکنی نبودن من انچنان مهم نیست. ولی بزار بگذره، بگذره تا بفهمی همه چیو. بفهمی کارما وجود داره، بفهمی گریه های کسی بیجواب نمیمونه. بفهمی از یه جایی به بعد تو برام مُردی.

من ادم حرف زدن نیستم حتی وقتایی که میخوام حرف بزنم نمیتونم هر بار شروع میکنم به کندن یه قبر جدید برای دفن کردن و گرفتن مراسم ختم برای حرفام غریبه فکر میکنی کندن قبر برای حرفای خودت کار راحتیه!؟ نیست خستگی کندن مدام این قبرا ادمو تا پای مرگ میبره ولی من هر بار داوطلبانه این رنجو به جون میخرم.

"دیگه نمیخوامش!"چقدر خستگی از این جمله پیداست... و چقدر سخته شنیدنش و سخت تر از اون گفتنش... چقدر بده که حواسمون نیست توی رابطمون چی داریم به سر طرف مقابل میاریم که حواسمون نیست یجاهایی داره تحملمون میکنه داره صبوری میکنه داره مدارا میکنه که حواسمون نیست اخر خسته میشه که اخر ازمون سرد میشه و میرسه به یه جمله "دیگه نمیخوامش" چقدر بده که حواسمون به احوالاتش نیست!

قبول کن نابودم کردی🚶🏻‍♂💔!

باید بگم ک امرو صدبار مردم🚶🏻‍♂💔.

امشب خیلی شبه.

هر رو ی دردِ جدید ب دردام اضافه میشه🚶🏻‍♂.