من احساس میکنم بعضی چیزا انقدر منطقی و اظهر من الشمسه که توضیح دادنش مضحکه اصلا.
مثلا شما تصور کن هرکی که هستی هرکسی که داری این متن رو میخونی، فرض کن یکی بیاد جلوت بهت بگه ببین من قصد دارم تورو بکشم، به تیر برق آویزونت کنم دارت بزنم، خانوادهتو بکشم، بچههاتو بکشم، نسلت رو از بین ببرم و از این دست خزعبلات.
شما چیکار میکنی؟ طبیعتا سعی میکنی نذاری این اتفاق بیفته دیگه؟ به هر نحوی که شده، اون فرد اگه بخواد سلاح دست بگیره توهم میری سلاح دست میگیری، اگه ببینی داره میره یه جایی سلاح بدزده نمیذاری، هرکاری میکنی که نمیری.
در همان آمریکای محبوب عزیزان هم وقتی در دفاع از خودت کسی را کشتی تبرئه خواهی شد.
حالا تصور کنید عدهی کثیری شروع کردن خط و نشان کشیدن، میکشیمتون، آتیشتون میزنیم و بلاه بلاه بلاه. طبیعتا من نوعی که مستقیما تهدید به قتل شدم چیکار میکنم؟ میایستم منو بکشه؟ خیر، از خودم دفاع میکنم.
بعد حالا همونی که تا چند روز پیش داشت خط و نشون میکشید و تهدید میکرد نشسته به ..صونه واویلا بازی که ای وای چرا منو کشتی.
اما بیاید یه سری حرفهای شدیدا مزخرف رو تو این روزا باهمدیگه مرور کنیم.
اول، این هایی که میگن وای هموطنانم کشته شدن. اینا همونایی هستن که زمان جنگ ایران و اسرائیل میگفتن مرگ بر جنگ.
مگه هر جنگی بده؟ مگه هر خون ریختنی بده؟ هر کشته شدنی بده؟
کی میگه یک نفر صرفا چون انسانه پس به هیچ دلیلی نباید بمیره؟ وقتی یک نفر اگر زنده باشه به ازای زنده بودنش مثلا ۱۰ نفر رو میکشه، خودش هم داره میگه میکشم، تهدید هم کرده اقدام هم کرده، این باید بمیره، حالا میخواد اغتشاشگر باشه، میخواد یک آدم عادی و در زمانی غیر از این زمان باشه، وقتی اقدام کرد برای قتل، قتل هم انجام داد و گفت بازهم انجام میدم این وجودش برای جامعه سمه، این روحش مرده و جسمش هم باید بمیره.
فلسفهی اعدام در اسلام هم همینه.
پس، هر جانی مقدس نیست، هر خون ریختنی بد نیست، هر جنگ و تنشی بد نیست. قداست بعضی جنگها به بعضی صلحها شرف دارد.
دوم، اینهایی که میگن این اثر خشمه و باید ببینید ریشهی این خشم چیه و غیره.
سلمنا، ریشهی این مسئله خشمه، پس با همین گزاره جوازِ قتل رو برای همه صادر کنیم که ای انسان اگر خشمگین شدی، اگر این خشمت خیلی زیاد شد، ایرادی نداره، بکش، بسوزون، سر ببر، من برات قدرتمند ماله میکشم.
منم خشم دارم، خشم زیادی هم درونم دارم، نسبت به مسائل مختلف، راه بیفتم آدم بکشم و سر قطع کنم و بسوزونم و خراب کنم؟
شنیده نشدی؟
اعتراض داری؟
بهت فشار اومده؟
همهی اینا درست، میپذیرم، اما هیچ چیز توجیه درستی برای این آشوب و آشفتگی نیست.
سوم، میگن اینا همه تروریست نیستن، همه یک کاسه نیستن.
بله اتفاقا ماهم همه سپاهی نیستیم، همه بسیجی نیستیم، ارزشی بودن مساوی با سپاهی وبسیجی و سایبری بودن نیست، بنده حتی یک کارت عضویت بسیج هم ندارم.
هزاران نفر دیگه میشناسم که هیچکدوم از اینا نیستن و طرفدار نظام هستن، اولا باب این همه رو با یه چوب زدنها از جانب همین عزیزان شروع شد و دوما وقتی شما یک جریانی رو آغاز میکنی و واردش میشی، وقتی مثلا میری وسط میبینی اینها دارن اموال عمومی آتش میزنند و میکشند و سر میبرند، تروریست نیستی؟ از صف اونها جدا شو.
من اهل حقوق وقانون نیستم اما گمانم اینه که شما حتی وقتی ناخواسته شریک جرمی شدی، شریک جرمی و یه کاسهای و تر و خشک تا حد زیادی باهم میسوزن.
پس، شاید همهی اینهایی که کف خیابون بودن اغتشاشگر نبودن، اما همهی اینها درون یک آتش بنزین ریختن. همه مجرمن و لطفا برای مجرم ماله نکشید.
هدایت شده از خونهی عزتالملوک اینا
دیگه هیچ امیدی ندارم.
غرق شدم تو سیاهی روزگار خودم، غوطه ورم تو تاریکی. حتی نمیگردم دنبال روزنه نوری که خودمو بهش دلگرم کنم.
اون رشته های نازک امیدم که به خدا وصل بود یک آن پاره شد و الان دیگه فقط میخوام سقوطمو تماشا کنم.
با همین فرمان بریم جلو جمعیت جمهوری اسلامی تا یه هفته دیگه به چهل میلیون نفر خواهد رسید:)))
https://eitaa.com/sitaloopram/354
جانستان کابلستان کتابی بود که منو همراه خودش برد به افغانستان، همراه با رضا و همسرش و لی جی همسفر شدیم در یک سفر یهویی و لذت و استرسش رو باهم چشیدیم.
بعد جانستان کابستان بیشتر از افغانستان خوشم اومد و کاش روزی بتونم یه سفر برم به این کشور و از نزدیک اونجا رو ببینم.