شما فکرکن همین ۵۰ مگ هم که فرمودن صرفا با رانت برای یه عده باز بوده یعنی باز همه اجازه نداشتن +۵۰ مگ بفرستن.

✊🏻

موقع جنگ می‌دونید وقت چیه؟ آفرین، وقت چای و دمنوش.😎 آیا از قد کوتاه خود رنج می‌برید؟ آیا از صدای جنگنده می‌ترسید؟ آیا از شدت شعار دادن صدایتان گرفته‌؟ دوای درد شما اینجاست، دمنوششششِ مهرر بانوووو، مناسب بچه‌های انقلابی. برید ازشون انوااع دمنوش بگیرید و عِشش کنید.🦦 @Damnooshemehrbanoo @Damnooshemehrbanoo @Damnooshemehrbanoo

دیگه «موج جدید موشکی سپاه به سمت...» برام تکراری شده. لطفا «پیغام مقام معظم رهبری» یا «توجه توجه به خبری که هم اکنون به دستم رسید توجه نمایید» به من بدهید.

اینجا رو حمایت کنید، مورد تأیید.

تا شب ببینم به 2kمی‌رسه یا نه.

بسم‌الله. این‌ها که می‌نویسم درد دلی‌‌ست با کسانی که شاید این روز‌ها متوجه نباشند که سختیِ کار رسانه یعنی چه و کلا کار رسانه چه تعریفی دارد، آدمِ رسانه ولو با مخاطب کم چه کسی‌ست و آدم ضد رسانه چه کسی؟ که تمام این‌ زحمت‌ها جایگاهی دارند و این جایگاه هم مانند دیگر هم رده‌هایش، مقدس و مهم است. من قبل از هرچیزی اما متذکر خواهم شد که رسانه مساوی با سرقت ادبی و محتوایی نیست و سارقان را، ولو مشهور در این رسته جای ندهید، تذکر بعدی هم تصور نکنید قدرتِ رسانه در ویو خوابیده، قدرتِ رسانه در «اثر» است، چه بسا ویوهای میلیونی با اثری در حد صد و ویوهای هزاری و اثری در حد هزار. «اثر» لزوما به معنی تصدیق عقیده‌ی تو نیست، اثر یعنی یک بشکن در ذهن تو، یک چراغ روشن شدن بالای سرت که آیا فلان کار درست است؟ هر چیزی که تو و عقیده‌ات را تأیید کند لزوما مؤثر نیست، چرا که شاید عقیده‌ی تو هم مؤثر نباشد. «اثر» از خلوص، ایمان، تلاش و فکر می‌آید، فلذا به عقیده‌ی بنده وقتی پول، رانت، سرقت و ادا و امثالهم پشت کار آمد، از اثر کاسته خواهد شد و به صفر یا حتی منفی گرویده خواهد شد. اما، این روز‌ها کار دوگروه شفاف و مشخص است، مردم و نیروهای نظامی و امنیتی، اولی خیابان و دومی میدان نبرد، اما گروه سومی هم هست که نه اسمی از آن آورده می‌شود نه کسی متوجه آن است، گروهی که شاید شما هیچ‌وقت آن‌هارا ندیده باشید، پشت دوربین، پشت میکروفون، پشت صفحه‌ی لپتاپ، پشت کاغذ و ... قلمشان را می‌خوانید عکسشان را می‌بینید فیلمشان را می‌بینید صدایشان را می‌شنوید اما آن‌ها را نه، اثر را می‌بینید و خالق‌ را نه. نتیجه؟ عدم احترام به خالق. من به شما می‌گویم که خلق، انرژی می‌خواهد، تمرکز می‌خواهد، انرژی می‌خواهد بشینی فکر کنی و کلمات را کنار هم بچینی سناریوهارا خط بزنی با نرم‌افزارها و کم آوردن‌های سیستم و سختی جابه‌جایی محتوا از این شهر به آن شهر و محدودیت‌های حجمی دست و پنجه نرم کنی و دم نزنی. انرژی می‌خواهد بعد از تمام این‌ها که به اندازه‌ی چند کارگرِ محترم در ساعت کاری یک روز از تو سختی کشیده حتی دستمزدی هم در انتظارت نباشد یا اگر باشد حتی ندانی چه زمانی این مبلغ ناچیزِ هزاربار توی سر اول و آخرش خورده دستت را می‌گیرد، هنرمند که فتوسنتز نمی‌کند. انرژی می‌خواهد توجیه خانواده که والله وظیفه‌ی من قبل از تجمع و هرچیز دیگری سنگرِ رسانه‌ست و والله این سنگر هم مانند دو سنگر دیگر مهم و حیاتی‌ست و والله این فکر کردن و فکر کردن و زیبایی از دل زشتی‌ها بیرون کشیدن به قول معروف «رسِ آدم را می‌کِشد». آن ۱ تا ۵ دقیقه‌ای که ذهن شما در اختیار اثر است، از خالق آن ۱ تا ۵ روز وقت گرفته و این زمان، منهای زمان‌هایی که در گذشته صرف شده برای خلق. در آخر هم با «مگه چیکار کردی؟» و «همه می‌تونن» و حرف‌هایی از این دست، اثرت را شهید کنند یا با یک دقیقه وقت، از شما بهتر‌ها آن را به نام خود بزنند و یک لیوان آب هم رویش. تقاضای من این است که علاوه بر آن دو قشر ذکر شده، به این قشر سوم هم هویت بدهید و بشناسید و احترام قائل شوید، چرا که کار ذهن از کار ید سخت‌تر نباشد آسان‌تر نیست. «کمیل»

. چیزی که تحویل میگیرین 📦💌 .

این بسته‌بندیش واقعا یه ذره زیادی شیک و مینیماله.😭