دقیقا همین لحظه به یه چیز خیلی بزرگ رسیدم. "دنیا به 8 میلیارد آدم خوشحال وُ راضی نیاز نداره و چقدر خوشحالم از اینکه من می‌تونم با به دوش کشیدن جور بقیه و قرار نگرفتن تو اون دسته‌‌ای که همیشه دنیا به سازشون می‌رقصه، باعث بشم تعداد کسایی که دنیا به خوشحالی شون نیاز داره بیشتر بشه."

جوجوی منو ببینین😭😭😭 داداشم دیشب دم در مغازه تو پیاده‌رو گرفتش. بلبل خرماییه. شاید باورتون نشه ولی مامان اجازه داد نگهش داریم😭 واقعا عجیبه چون مامانم یه ذره با حیوونا مشکل داره، دوسشون داره‌ها ولی هم می‌ترسه هم اینکه میگه کثیفن، ولی اینو اجازه داد. ینستستسستستیتمبی انقد نازه نرمهه🤏🏻

« به دیوار خوردم، بهم در بده به این دخترِ خسته، سنگر بده.. »

"ای که ز غمت، کُشته منم."

صبحا با مامانم ناهار درست می‌کنیم، در واقع خیلی غذاها رو یادم میده بعد با هم میریم کارگاه خیاطی‌ش، اونجا هم یادم میده هم می‌دوزم. امروز الگو کشیدم و یه لباس نیمه کاره رو تموم کردیم. تا ۲۲ تیر عصرا هم برنامه درس خوندنه. و این وسطا از عصر تا شب علاوه بر درس خوندن، آماده کردن شام، خوندن زبان برا تعیین سطح، رسیدگی به خونه و مخصوصا اتاقم، کتاب خوندن و کارای دیگه رو هم انجام میدم. فقط می‌ترسم یکم بگذره برام عادی بشه اون وقت دیگه حوصله هیچی ندارم. 💁🏻‍♀

کاش به جای موندن/بودنی که از روی ترحمه بزارین آدم به درد خودش بسوزه. چون موندن/بودنی که واقعی نباشه به درد خودتون می‌خوره.

می‌تونم تا ابد بشینم روی این مبل وُ با این 6 دقیقه وُ 24 ثانیه گریه کنم.