آیینهام و چیزایی که توش میبینم باعث میشه خیلی چیزها رو از یاد نبرم. مثل خودم، زندگیم، گودی زیر چشمام و خیلی چیزهای دیگه. بخاطر همین هم هست که وقتی میخوام چیزی رو فراموش نکنم روی آینه مینویسم.
آه اما من چه بگویم در وصف تو ای آرام جانم!
من مالک تو بودم تو برای من بودی، من تو را همیشه پیش خودم نگاه میداشتم، اما امان از آن دقیقه که همزمان با صدای رعد و برق، تو نیز رفتی. تو برای همیشه از دست من فرار کردی. اما مگر من چه آسیبی به تو زده بودم که لایق فراق توام؟