هنگامی که می گوید:
مالک یوم الدین
خداوند می فرماید:
شما را گواه می گیرم، همچنان که اعتراف کرد که همانا من صاحب روز قیامتم، حتماً روز حساب، حساب او را آسان می کنم.
و حتماً نیکیهایش را می پذیرم و از گناهانش حتماً می گذرم.
هنگامی که بنده می گوید:
ایاک نعبد
خداوند می فرماید:
بنده ام راست گفت، فقط مرا می پرستد، حتماً به خاطر عبادتش ثوابی به او می دهم که هر کس در عبادتش برای من مخالف او بوده است غبطه بخورد.
هنگامی که می گوید:
ایاک نستعین
خداوند می فرماید:
از من کمک گرفت و به من پناه آورد، شما را گواه می گیرم که حتماً او را در کارش کمک می کنم؛
و در سختیهایش به فریاد او می رسم؛
و حتماً دستش را روز قیامت هنگام بدبختیهایش می گیرم.
و هنگامی که می گوید:
اهدنا الصراط المستقیم تا آخر سوره
خداوند می فرماید:
این از آن بنده ام است و برای اوست آنچه می خواهد؛
به تحقیق برای بنده ام اجابت کردم و آنچه او آرزو می کند به او بخشیدم و از آنچه می ترسد او را امنیت دادم.