متوجه صدای خنده ام می‌شوم. این بار چندم است در این ایام. قبل‌تر ها در زندگیم تنیده بود. این روزها انگار شکستن هنجاری است در کنار غم‌ها! یاد روحیه کسانی مثل مردم لبنان می افتم، و دستور رهبر از ذهنم می‌گذرد که عزاداری نکنید و همان روز اول خط مشکی کنار صفحات رسانه ملی در چند دقیقه حذف شد. یادم می‌افتد مرگ آگاهی نه تنها منافاتی با خندیدن ندارد بلکه زیستنی است شادمانه، توأم با خوف و رجایی مداوم. *چون غمت را نتوان یافت مگر در دل شاد ما به امید غمت خاطر شادی طلبیم* #میم_ب_حقیر #زندگی_و_جنگ #معنای_زندگی https://ble.ir/LookatEnd https://eitaa.com/LookatEnd

از روزهای اول جنگ خیلی به این مسئله فکر می‌کردم که ثمره‌ی این جنگ چه خواهد بود؛ چون باور داشتم «چه‌بسا بعضی چیزها را ناپسند بدانیم در حالی که خیر ما در آن است.» می‌دانستم در این جنگ رشد، رقم خواهد خورد. ولی هرچه زیر و رو می‌کردم چیزی نمی‌یافتم؛ نه زیر آوارها خبری بود و نه زیر اشک‌ها و ترس‌ها. سؤال روز اولم این بود که این جنگ چقدر موجب بهبودی روابط مردم با یکدیگر و مردم با حکومت خواهد شد. و این سؤالی است که همچنان در پی آن هستم. ‌ از لا‌به لای صحبت‌های دوستی که مهاجرت کرده و به قول خودش از ایران فرار کرده، واژه کشورم را شنیدم. از دوست دیگری که به مراسم ختم شهیدی آمده بود شنیدم که می‌گفت «همین‌ها اند که کشور ما را چهل سال حفظ کرده اند» در حالی که توقع شنیدن چنین حرفی را از او نداشتم. این‌ها را از همان ابتدای جنگ می‌شنیدم و با خودم می‌گفتم «وطن‌دوستی که حداقلی ترین مسئله در زمان جنگ است، پایین ترین سطح اشتراک است که اسم آن را وحدت گذاشته اند! ‌ بعد از جنگ بیشتر این موضوع فکر کردم و یاد دوران پروژه‌ی زن_زندگی_آزادی افتادم که در آن ایام صحبتی از وطن و عشق به وطن نبود و اگر از ایران و زیبایی‌های آن می‌گفتی محکوم به جانب‌داری از گشت ارشاد بودی‌. انگار در آن دوران حتی تنفر از ایران در دل نوجوان‌هایمان جا گرفته بود. ‌ امروز برای خوردن قهوه به کافی‌شاپ نزدیک یکی از دانشگاه‌ها رفته بودیم؛ دختر نوجوانی که خط چشمم را به شیوه‌ی رایج نکشیده بود، این کارت را به من داد. روی پوستر نقشه‌ی ایران بود که هر نقطه از آن را با قلب پر کرده بود و پشت آن نوشته بود: به امید روزهای بهتر، با هم هستیم ‌ #ناشناس #وطن https://ble.ir/LookatEnd https://eitaa.com/LookatEnd

می‌گوید: «علوم انسانی اجتماعی ما کاربردی نیست.» طبق معمول درست نفهمیدم دقیقاً منظورش چیست. امان از این عبارتهای کلی تکراری! به خصوص این روزها بسیار می‌اندیشم به اینکه وضعیت امروز را سالهاست در مطالعات و سخنان جامعه‌شناسان، تحلیلگران تاریخ و اندیشمندان علوم سیاسی خوانده و شنیده‌ام. می‌پرسم: «گوش شنوا برای نتایج مطالعات و تحقیقات علمی استادانی که درباره ایران نفس زدند وجود داشته است؟» سکوت می‌کند. در دلم می‌گذرد «می‌شود شرایط دشوار امروز پلی شود بین عالمان و سیاستگذارن و عاملان در حیطه‌های مختلف؟ می‌شود مرز خودی و ناخودی جابجا شود؟ می‌شود...» چقدر این روزها امید در دلم جوانه می‌زند. ‌ #میم_ب_حقیر #انسجام_ملی https://ble.ir/LookatEnd https://eitaa.com/LookatEnd

نمونه‌ای دیگر از بازخوانی تصنیف‌های ملی در نوحه‌خوانی مجالس عزاداری امسال برازجان مسجد دلگشا بازخوانی تصنیف ایران اثر سالار عقیلی شب سوم محرم ۱۴۰۴ نکته‌ی مهم درباره‌ی این مورد، اجرای آن در یکی از شهرهای دور از مرکز و مداحی غیرسلبریتی و محلی است که شائبه سفارشی‌بودن ندارد. @mohsenhesammazaheri

نوحه‌ی ملی‌گرایانه‌ی مصطفی راغب محرم ۱۴۰۴ پساجنگ یزد ‌ @mohsenhesammazaheri

نمونه‌ای از نوحه‌های ملی در محرم ۱۴۰۴ هیئت بعثت یزد ‌ ‌ هیئت‌های یزدی ازجمله همین هیئت‌ بعثت در استفاده از مضامین ملی و نیز اجتماعی - انتقادی در نوحه‌ها پیشگام بوده و در سال‌های گذشته نیز نمونه‌های بسیاری از این قبیل نوحه‌ها را اجرا کرده‌اند. ‌ @mohsenhesammazaheri

سینه زنی بی نظیر یزدی ها توی پاساژ خلیج فارس ‌ 🏴عزاداری زیبای هیئت آزادشهر یزد با صدای راغب ‌ ┄┅┅✿🖤❀حـقـایــfactــق❀🖤✿┅┅┄

🔻 سرود ای ایران از ساختمان شیشه ای صدا و سیما صدایی که خاموش شدنی نیست و نخواهد شد... ‌ 🔹 رادیوآوا هر لحظه و هر جا @radioava

🔻استوری های کاظم بهمنی شاعر، درباره آهنگ علاج و دغدغه محسن چاووشی برای این آهنگ و اینکه در اون شبی که این شعر سروده شد چه گذشت.. #شرافت_اگر_ترانه_بود @seyedghafar