در گلویم گیر کرده
زخم یک بغض غریب
فرصتی از اشک میجویم
که رسوایش کنم.
فراموشی؟
انسان فراموشی را هرگز یاد نمیگیرد. در نهایت میتواند با آن درد سازگار شود و به گمانم، دلتنگی هرگز سازگار پذیر نیست.
نفرت نفس گیر است،حیات را می بلعد و مانند آفتی است که به مزرعه ی جان رخنه می کند.
روزهشتمشدهوروزهگرفتبویرضا(ع)
روزهدارانرا رضا(ع)محشرضمانتمیکند؛
میـــــــــــم :^)
#تیکه_کتاب
اما حتی اگر چیزها دوام داشته باشند، زندگی انسان دوام ندارد.
ما روز به روز آن را از دست میدهیم در همان حال که زندگی میکنیم سال ها در ما میگذرند و ما را تا سرحد نیستی از پا می اندازند. به نظر می رسد که فقط زمان حال واقعی است زیرا چیزهای گذشته و چیزهایی که می آیند نیستند.
_عشق وآگوستین قدیس
_هاناآرنت