الان که داشتم صبحونمو میخوردم به این فکر کردم که کسایی که تو فلسطینن ، آفریقایی ها و ...
خیلی از آدم های دیگه توی این جهان همین غذایی که روزانه ما میخوریم نصفش رو هم ندارن بخورن!
اون وقت ما
کل روز رو تخت خوابیده سرش تو گوشیه ، موقع ناهار و شام به جای تشکر کردن فقط بلده از غذا ایراد بگیره در حالی که نمیدونه اون مادر از وقتش گذاشته که واسه تو غذا بپزه .
خدا نکنه دودقیقه غذا دیر و زود بشه غوغا به پا میکنه .
شکرگزاری هم که ماشالا ، نمازشو به زور میخونه چه برسه به شکرگزاری .
میگما ، اون بیرون هم دنیاییه نظرت چیه یکم بیشتر بهش اهمیت بدی؟
یکم بیشتر براش وقت بذاری؟
نمیدونم ، به نفع خودته .
#حواسمونباشه