مامول ، شیرینی‌ای است که طعم خاطرات را در خود دارد . هر تکه از آن ، چون لحظه‌ای از زندگی ، در دل گرم می‌شود و در ذوق می‌نشیند . با هر گاز ، دنیایی از عطر هل و خرما و گردو به یاد می‌آید ، انگار که هر دانه‌ای از این شیرینی ، یک راز کوچک در دل دارد . مامول نه فقط یک خوراکی است ، بلکه پل ارتباطی است میان سنت‌ها ، میان آدم‌ها و میان لحظاتی که به دست فراموشی سپرده شده‌اند . @MAMOL_ir .

「 روز ملی فناوری هسته ای 」 فکر می‌کردند می‌توانند با بمباران ما را متوقف کنند... خیال می‌کردند تا آخر قرار است دست از طلب شسته و بر روی آوارهایی که برایمان ساخته‌اند بنشینیم... اما خبر نداشتند خونِ سیاوش در رگ‌های مردمان این سرزمین است و از نسل سلمان‌اند... وقتی آن نیروگاه در بوشهر بمباران شد، پروانه‌های امیدی که با تکیه بر بیگانه در دل پروانده‌ بودیم سوخت... اما گذشت! و سرانجام در ۲۰‌ام فروردين ماه سال ۱۳۸۵ بود که خبر آمد دانشمندان غیور ایران‌ِ عزیزمان، موفق به تولید چرخه کامل سوخت هسته‌ای در مقیاس آزمایشگاهی شدند و خبر دستیابی ایرانِ جان به فناوری غنی سازی اورانیوم توسط سانتریفیوژهای ساخت ایران! اعلام شد. این موفقیت با توکل به خدا و تکیه بر دانش و توان دانشمندان غیور سرزمینان به دست آمد، آن هم در شرایطی که تحریم بودیم و سعی داشتند بال‌های ما را بچینند و زمین گیرمان کنند، اما این بار هم مانند تمام روزهای گذشته، دستِ خدا یار و یاور ما بود و برای بلند شدن و پرواز کردن تنها توکل به نام اعظمش کفایت می‌کرد!... و ما در این مسیر، هرگز مردان و دانشمندان غیرتمندمان چون مصطفی احمدی روشن‌ها، مجید شهریاری‌ها و محسن فخری‌زاده‌هایی را که جان‌های شیرین در این راه فدا کردند از یاد نخواهیم برد و تا همیشه رحمت نثار روح پرفتوحشان خواهیم کرد. ✍🏻: #بامداد 「@MAMOL_ir」

「 روز هنر انقلاب اسلامی」 هنر! همیشه پناهگاهِ آدمی برای گریز از رنجِ زندگانی و ورود به دنیایِ همیشه خیالِ عشق بوده است. گوییا زندگی انسان‌های عاشق همواره با هنر گره خورده... مانند مرتضی! او که از همان دوران جوانی، سودای عشق به سر داشت و سرِ پر شرار خود را برای آرمیدن با هنر آشنا کرده بود. نقاشی، طراحی، گویندگی، نویسندگی و حتی فلسفه و ادبیات هم او را کفایت نمی‌کرد... مرتضی می‌خواست هنر را معنادار کند و به دنبال مسیری حق برای جان‌نثاری هنر خویش بود... او انقلاب اسلامی را، همان مسیرِ روشن رو به سوی حق، و ملجأ‌ای برای هنرهای خویش یافت؛ و دقیقا همان‌جا بود که عشق و ایمان با هنر آمیخته شد. شعر گفت، نوشت و خواند و در نهایت دوربین به دست گرفت و روحِ مفتون خویش را به جبهه‌های آزادی و آزادگی برد، تا روایتِ شیدایی کند... و الحق که او هنرِ انقلاب اسلامی بود!. ✍🏻: #بامداد 「@MAMOL_ir」 ‌‌

「 شهید مرتضی آوینی 」 داشجوی دانشگاه طهران بود اهل هنر و موسیقی و شعر و شاعری شب شعرهایش هم به قوت خود ادامه داشت؛ در گالری های هنر هم پیاپی حضور داشت و صدای موسیقی کلاسیک سکوت اتاقکش را می‌شکست. دست در دست کتابش-انسان‌تک‌ساحتی از فیلسوف آلمانی ، هبرت‌مارکوزه- خیابان های طهران را زیرِ پا می‌گذاشت ساعت‌ها به بحث می‌پرداخت درباب چیزهایی که نمی‌دانست...! دیری گذشت و فهمید تظاهر به دانایی‌‌،منجر به دانایی نمیشود کیسهٔ‌ ورق‌های نوشته شده از تراوشات ذهنی و اشعارش را با آتش فندک تبدیل به تلی از خاکستر کرد...! تصمیم گرفته بود که به قول جناب حافظ که فرمود "تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز" حجاب خود نباشد و خود را از میان بردارد.. و رشتهٔ این دگرگونی به امام خمینی میرسید... با جهاد سازندگی به روستایی برای ساختن رفت. بیل میزد و آجر بر آجر می‌گذاشت از طریق فیلم‌سازی برای جهاد‌سازندگی پایش به صدا و سیما باز شد رسالت و ضرورت جامعه را در فیلمسازی دید..! بیل را گذاشت و دوربین به دست به سوی رسالتش رفت.. سخت کار می‌کرد و فیلم میساخت هیچ‌گاه نخواست نامی از خود بر آثارش بگذارد... او در خدا فانی شده بود و خدا به او عزت داد حالا هم خیلی‌ها او را با صدا‌یش می‌شناسند دل زنده میکند و روح می‌بخشید "چه می‌جویی؟! عشق این‌ جاست.." ✍🏻: #مهاد 「@MAMOL_ir」 ‌

「 صیادِ دل‌ها 」 میگن فردای تدفینش، خانوادش که رفتن سر مزارش فهمیدن رهبری صبح خیلی زود، قبل از اون‌ها در اون مکان حاضر شدن و گفتن: - «دلم برای صیادم تنگ شده، خیلی وقت است او را ندیدم...»❤️‍🩹 شهید علی صیاد شیرازی رو خیلی‌هامون اصلا درست نمی‌شناسیم، اما میگن شهادتش ضربهٔ بزرگی برای نیروی دفاعی کشور بود... جوری که ده سال طول کشید تا فرمانده‌ای نظیرش بیاد و اون فرمانده، سپهبد قاسم سلیمانی بود! ✍🏻: #تأویل 「@MAMOL_ir」