و تو بلند تر از تمام درختان جنگل در من روییدی ؛

بین شدن ها و نشدن های زندگی ؛ بین انتظار و بلاتکلیفی ؛ بین خوشی های زودگذر و غم های کوتاه ؛ اگر هنوز هم دلت آروم ِ؛ اگر هنوز هم صبوری و دل به حکمت و رحمت خدا بستی ؛ باید بهت بگم زندگی ُبردی ؛ اگر همین لحظات سعی کردی حضور خدا را توی زندگیت پررنگ کنی یعنی این زندگی ُبردی 💚 : )))) . - نویسنده‌ای از اهالی هشتاد .

شب همه‌ی ِما یکی بود اما تاریکی هایمان فرق داشت . .