غم صیقل ِخداست خدایا ز ما نگیر ؛

پخش ِشبنامه ❤️‍🔥 و چالش قلب برای ِبروبچ هوافضا 🫶🏻 این شب ها زمان ِکار ِفرهنگي ِحالا که مردم در صحنه حاضر شده‌اند و خواهان ِاین انقلاب هستند ما جوانان دهه هشتادي هم نباید کم بگذاریم و باید کار ِفرهنگی سر تیتر کار ِاین شب‌ها باشد .

واکنش ِمردم وقتی پلاکاردها رو می‌خونند :>>>>

و تو چه میداني شاید موعدش نزدیك است .

از این شب‌ها سخن می‌گویم ؛ شب‌هایی که آینده ساز ایران خانوم است ؛ شب هایی که تا ابد بر دل و جان این کشور می‌مانَد ؛ از خیابان هایی که این شب‌ها خود روایت گر ِتاریخ هستند ؛ شب هایی که در آینده از آن برای فرزندانمان روایت خواهیم کرد .

و انتظار می‌گیرد جان ِآدمی را ؛

خداروشکر که وقتی روح و جانم ُغم در برمی‌گیره میتونم با نوشتن آروم بشم .

و این‌بار قلب ِمحزون ُغم دیده‌ام روایت می‌کند ؛ شب هایی که جانم بیشتر از هر لحظه‌ای بهانه شهادت می‌گیرد ؛ بهانه‌ی چیزی که قد و قواره‌ی آن به ما نمیخورد ؛ بهانه ی شهادت ؛ راست گفته‌اند شهادت لباسی است که اندازه هرکس نمی‌شود ؛ ولی شما بگویید با چشمان ِمنتظری که شهیدی را میبیند بغض می‌کند و بارانی میشود چه کنم ؟ ؛ با قلبی که این شب ها احساس جامانده بودن دارد چه کنم ؟ ؛ امان از این شب ها ؛ شب هایی که حس جاماندگی تا مغز استخوان تو را نابود میکند ؛ چای این شب‌ها را که می‌نوشم از ذهنم می‌گذرد شاید شهد شهادت باشد ؛ گل عاقبت بخیر سفید رنگ روی پیکر شهدا نصیبم می‌شود را عمیق به آغوش میکشم و رایحه آن را تا عمق وجودم می‌بلعم به امید آنکه عطر ِگل غبارهای جان من را پاك کند ؛ میدانید گاهی اوقات قلب انسان طلب اتفاقاتی را می‌کند که امکان پذیر نیست ؛ دست ِمن که نیست دلم هوای شهادت دارد اما کاری از دستم بر نمی‌آید و به قافله‌ی شهدا می‌نگرم ؛ به قافله‌ی آنهایی که عاقبتشان بخیر شد و اما حال اسم این بنده کوچك ِحقیر ِپر از گناه ِمدعی در قافله جاماندگان ثبت شده است و قلب ِمالامال غم ِمن نگران جاماندن است . - به وقت ۳:۲۱ بامداد ؛ - به افق ِدنیا ؛

مسیرسخت‌است ‌ُدشوارولی‌راهی‌جزرفتن‌نیست؛