فرج است راه ِنجات ِما ؛

امروز افکارم متمایل شد سمت عزیزترین مظلوم‌ترین مهربان‌ترین زندگی‌‌مان ؛ سمت آن فردي که سالیان سال است به انتظار ما نشسته است که شاید ما به خودمان بیاییم ؛ شاید ما همانی بشویم که بشود نام‌مان را یار نامید ؛ به راستی عزیز ِقلبم چقدر در این سال‌ها برای ِتو یار نبوده‌ام و فقط مدعی بودم ؛ انتظار واقعی را نچشیدیم و منتظر واقعی نبودیم که اگر منتظر بودیم به هنگام پدید شدن خورشید فِیك آسمان ؛ خورشید واقعی زندگی ظهور می‌کردند ؛ پارادوکس های بسیاری میان حرف‌هایمان و رفتارمان وجود دارد ؛ دم از انتظار می‌زنیم و در رفتارمان آثاری از منتظر وجود ندارد ؛ نزدیك‌ترین ِدور ِمن ؛ نزدیك از آن جهت که هوای ‍ِتمام شیعیانت را داری و در میان قلب ِما جا ؛ دور از آن سو که چشمان ِما تو را نمی‌بیند ؛ به امید آن روز که منتظر واقعی ِتو باشیم ؛ پدر ِعالمین دعایمان کن . - ۱۸:۴۸ غروب - به وقت ناپدید شدن خورشید فِیك

مگر شب ندارند که دلتنگ نمي‌شوند ؟!

باروووون :>>>>>>>>

من قهوه خور نبودم ؛ نهایي و کنکور قهوه خورم کرد .

مانده‌ام‌خیره‌به‌راه‌نه‌مرا‌پایِ‌گریز نه‌مراتابِ‌نگاه ؛

از افق ِآسمان روایت مي‌کنم ؛ رنج مقدس است ؛ آن قدر مقدس و عزیز که با رنج مي‌شود به برترین ها رسید ؛ با رنج مي‌شود بزرگ شد و رشد کرد ؛ انساني که رنج نمي‌کشد گویي در زندگي هیچ‌ دستاوردي ندارد ؛ رنج شما را برای ِروزهای ِسخت زندگي آماده مي‌کند ؛ انسان با رنج آفریده شده است و با رنج بزرگ می‌شود و رشد مي‌کند ؛ اگر سراسر زندگي‌ات رنج مي‌بینی این را بدان که روح‌ات وسیع مي‌شود افق ِدیدت را از زمین به آسمان متمایل کن تا رنج‌هایت شیرین شود ؛ آنقدر شیرین که مانند رها شدن جان و دل از دنیاي ِفاني باشد . - به وقت ۱۲:۲۳ . -از افق ِآسمان .

نه پرواي ِعبور دارم نه دلي براي ِحضور ؛

با آن همه بحران چگونه زنده ماندید ؟!