بشکند دستی که پر پر کرده است گلهای دشت اما تونشکن آقا قربون دلت برم آقا💔 🆔@MEJRi403

تصویری غم‌انگیز از تابوت کودکان خردسال شهید در مراسم تشییع شهدای جنایت رژیم صهیونیستی در تهران. #شهدای_اقتدار 🆔@MEJRi403

#خاطره_انگیز #خاطره_قدیمی #خاطرات_طنز ✍ سرکار خانم سمیه حدادزاده 🔸زمانی که ما تهران زندگی می کردیم، برای رسیدن نوروز و تابستان و دهه ی اول محرم، روزشماری می کردیم تا به بهاباد بیاییم. البته رسیدن به بهاباد، یک هفت خان رستمی هم داشت که تا از آن عبور نمی کردیم به بهاباد نمی رسیدیم. و این خان اول و دوم و .... هفتم، همه یک جا، منزل دایی هاشم در یزد بود😲. 🔺از خودِ تهران التماس و اصرار به نرفتن به خونه ی دایی هاشم آغاز می ی ی ی ی ی ی ی ی ی شد، تا درِ خونه ی دایی هاشم. محمدمون که می گفت، بابا حتماً باید تلفات بدیم تا شما قبول کنی، نَریم!!! اما از اونجایی که دایی هاشم بسیار مردم دار و مهمان نواز و بامحبت هستند، دیدار ایشون برای پدر و مادرم واجب بود. ماشین که وارد خیابان مهدی یزد می شد و به کمیته امداد که می رسیدیم، می فهمیدیم که دیگه باید خودمون رو برای نبردی سخت، مسلح کنیم.در نگاه اول که وارد خانه ی دایی هاشم، می شدیم، خانه در سکوت بود و هیچ بچه ای دیده نمی شد. البته عبارت صحیح تر اینه که هیچ بچه ای روی زمین دیده نمی شد، چون هر هشت پسر، یک جایی روی آسمان خانه، در کمین بودند. رضا روی لاحافا که بلندیش تا سقف می رسید، نشسته بود و دایم تهدید می کرد: «الان می خِزَم پایین، سه تا او تون میرِد زیر لاحافا و خفه میشِد.» مهدی از پنکه آویزوون بود و می‌گفت: «رضا که خِزید پایین، پنکه را روشن میکنه، من پرت میشم رو همتون» علی، رو گُرده ی حسین که زیر پتو، وسط هال خواب بود، نشسته و تند و تند موشک کاغذی درست می کرد، پرت می کرد طرف مون. جواد تو طاقچه نشسته بود و بعنوان دیده بان، آدرس ما را به علی

می داد: « مَمَدو شون رفت پشت پدرُش. سمیه اوشون پشت پرده یِ. زهرا اوشون رفت گُجِ مادرُش» عباس هم که از میل پرده آویزون بود می گفت: «مَمَدوشون با من. الان می جیکَم روش» تو این بَلبَشو که حسن را اون دور و بَر نمی دیدی، می فهمیدی در بدو ورود، توی حیاط اون چیزی که محکم خورد پس گردنت، حاصل تیرکمون حسن بوده که سر دیوار نشسته بود. حالا سکینه خانم کجا بودند؟ 🤔 داشتند تو آشپزخونه حلوا می پختند برای اونی که قرار بود شب بیاد یزد تو مسجد موسی بن جعفر برای پدرش پرسه بِلّه حریره می پختند برای اونی که دیشب زاییده بود و شوهرش رفته بود مرخصش کنه بیارتش اونجا کماچ می پختند برای همسایه شون، حاج بی فاطی که پَسین سفره حضرت رقیه داشت. خلاصه یک ساعت دیدار دایی هاشم، به ما هزاران ساعت می گذشت و وقتی بابا می گفت، خوب دیگه ما زحمت کم کنیم، سه تایی مون، از پناهگاه های لو رفته ی خود، با موهای پَت پُت، و پایی لَنگ مثل جِت می دویدیم به سمت در. بله این بار هم جان سالم به در بردیم. 🆔 @chantehh ✅ خاطره ای زیبا از کانال چنته ی بهاباد 🆔@MEJRi403

📸 سلفی خبرنگار CNN با جمعیت حاضر در مراسم تشییع شهدای اقتدار @yazdiribnews یه زماني میرفتن جاهای خلوت و حاشیه اجتماعات تصویربرداری میکردن الان میان سلفی میگیرن این یعنی تواضع جلوی ملت ایران 🆔@MEJRi403