✍🏻واژه آموزی: #لهجه وگویش مردم منطقه☘ تُنغُر رعدوبرق باصدا تَغار چو قارچ وحشی یادمه قدیم می گفتند هر وقت پایه ها صدا داد وتنغر زد تغارچوها از زیر زمین قُف می کنند خوب اینو دیگه فقط کارشناسان ومتخصصین زبان وادب فارسی میدونن چیه😁😂😂 ومن الان چی گفتم😬😉 حالا براتون به زبان سلیس وساده وروان فارسی ترجمش میکنم😄😅 قدیم بر این باور بودند که قارچ های وحشی که در بیابان‌ها ی اطراف وحتی تو کشبون سبز میشن وخودرو هستند (مردم قدیم ویادمه ما در بچگی برای تفریح از اونها می خوردیم😋) زمانی آماده‌ی چیدن وبرداشت میشه که آسمون رعدوبرق بزنه وقارچ ها خاک را بالابیارن وبه اصطلاح روی خاک ترک برمی داشت وبرآمده میشد خلاصه منظور این بوده که فصل بهار فصل برداشت این قارچ های وحشی بود👌 بَک قورباغه حالا چرا بَک😂😂😂 من حدسم اینه که وزغ مخفف شده رسیده به بک حالا میرم تحقیق. جواب تحقیق: فرمودند حدس ما کلا بیراهه هه😁 درستش وَگ هست ودر منطقه به بک تقلیل یافته کلا مردم ما خیلی حال وحوصله نداشتن😂😂😂😂😂😂 جُل پارچه دستمال وَصلَتکار این اصطلاح برای دو خانواده که از هم دختر یا پسر می گرفتند و وصلت می کردند بکار برده می شده. خوب تا واژه واطلاعات بعدی✋ 🆔@MEJRi403

یه تحقیق کردیم در مورد دو وسیله با اسمهای اجق وجق: جوغنو کمچلیز 😊😊😊 این دو واژه در گویش مردم منطقه وشهرستان بهاباد بکار می رفته که با رشد سریع تکنولوژی تا چندی دیگر احتمالا در محاوره ی مردم خبری ازشون نباشه. جوغن واژه ای آریایی یعنی اصیل نژاد آریا (اولین قوم وگروه ساکن در مناطق ایران) می باشد به معنای هاون یا کاسه ای برای نرم وخرد وآسیاب کردن اما یک معنی خاص هم داره هرگونه حکاکی یا کنده کاری بر سنگ وفلز را جوغن می گن جوغن هاي دست کند در طبیعت وکوهها نشانه ی دفینه گنج یا قبر است😎😎😎 واما عالی جناب بعدی جناب کمچلیز : کمچلیز هم به نوعی آبگردان یا ملاغه در بهاباد وگویش کرمان گفته میشه که برای جدا کردن سرشیر ازشیر در زمان قدیم استفاده می شده در مناطقی مثل مازندران هم رد پایی ازکمچلیز یافت میشه☺️👌 🆔@MEJRi403

✍🏻چند گویش محلی نام جانوران سوزنو سنجاقک🕸 گُو خدا گاو خدا 😅حتما جزو دسته های سوسکهاست🪳 مادر دوشو کفشدوزک 😢😅🐞 بالشت مار نوعی سوسک🪲 کَلیسک رِب مارمولک🦎 حسن تخته او 😭😭😭😭 نوعی مارمولک صحرایی🦎 🆔@MEJRi403

# ارسالی مخاطبین #گویش محلی گلند ظرفی ک نفت ،آب درونش میریختن ماشوله اِسی این دو ابزار ،نخ ریسی بودند قدیم چَغَل زبر خشن گُرجینو چروک تنگلو گلوله شَفو فرچه کَلکَشو قایمکی دید زدن دستپاچه عجله اوچشو اشک بی صدا نار سار ناودونی،نووده روخونه رودخونه 🆔@MEJRi403

✍🏻گویش بومی منطقه: #ارسالی سرکار خانم زینلی احمد آباد🙏 کُلیته مقنعه قَقَرو گره زدن روسری قواره استنبولی لَخَر پرتگاه تَریت کردن کاه وآرد قاطی کردن برا حیوانات کاسیرک مرغی که سن زیادی نداره وتخم میزاره کولار گوسفندی که زایمان نکرده هنوز 🆔@MEJRi403

یا شاه نجف یا علی جان❤️ 🆔@MEJRi403

═════❁💠❁════ ‌🇮🇷 دست در دست هم… #برای_ایران #برای_مدرسه ☫ معاونت آموزش ابتدایی استان یزد ‌🔗 @YazdPrimary

تقدیم به همه پدرهای زحمتکش ♦️ارسالی جناب استاد لقمانی 🆔@MEJRi403

✍🏻گویش بومی منطقه معنی ومحل کاربرد چند ضرب المثل : 🚫حالا گِل بیار اُشترو درست کن : وقتی مشکلی به مشکلی اضافه میشه وهم ردیف با ضرب المثل 🚫گُل بود به سبزه آراسته شد یا ضرب المثل🚫 حسنک ایقد جووون بود اُله دیگه هم دَر کد هست: جوووون زیبا قشنگ اُوله آبله (بیماری) در کد بیرون آورد 🚫 خاگینه کُتی داره کُتِش هم همین جِیِه : کُت سوراخ چاله جیه جا هست زمانی بکار میره که فرد نخواسته باشه از محل سکونت وخونه ی خودش جدا بشه به جای دیگه بره حالا داستان خاگینه چی بوده نمی دونیم😂 پرسیدیم گفتند قدیم منظور از خاگینه این بوده که هیج جابهتر از اینجا نیست اینجا همه چی داره 🚫 اومد ابروش درست کنه زد چشمش کور کد: زمانی بکار می رود که بخواهی یک جای کاری یا وسیله ای را تعمیر ودرست کنی وبزنی جای دیگه ای از اون رو هم خراب کنی مثلا بخوای بین دونفر آشتی بدی یه جوری صحبت کنی که کدورتشون بیشتر بشه ..... 🆔@MEJRi403

✍🏻گویش محلی یه ضرب المثل از قدیم بین مردم رواج داشته: 🚫 مَنِه ای چادرش سَرشِه داره میاد. این ضرب المثل را زمانی بکار می بردند که کسی یا کاری برای فرد عیب و خوار بود واون را به زبون می‌آورد به طرف می گفتند منه ای نکن هم ردیفه با ضرب‌المثل 🚫 خدا میذاره تو کاسَت یا خدا سرت میاره یعنی اگر از چیزی یا کاری بدت بیاد واون را به زبون بیاری دنیا می گرده تا خودت را به اون دچار می کنه. اکر اشتباه نکنم روایت یا حدیثی از امام علی در همین مضمون وجود داره که کسی را بخاطر عیبی سرزنش نکنیم 🆔@MEJRi403

✍🏻گویش محلی: در قدیم کُدینو اُشکُل معنی این دو واژه را برامون ارسال کنید ✍🏻مجری: ارسالی خانم اعظم حسن زاده از فعال‌ترین اعضای تولید محتوای کانال که بطور ویژه ازشون بابت اشتراک گذاری معلومات وتجربیاتشون تشکر می کنیم: کدینو وسیله ای بود که سرش پهن بود ودسته ای داشت که باهاش روی پتو ولباسهای بزرگ که نمی تونسن چنگ بزنن ،میزدن تاشسته شه اشکل هم تکه چوبی بود که چه سرتنور چه سرگوار(اجاق)باهاش آتش راهم میزدن خانم پورجنایی: کدینو.نوعی چوب صاف یا تخته بوده ک به فرش‌یا لباس میزدن واسه تمیزی. اشگل.نوعی چوب هس واسه مثلا هم زدن آتش ممنون🙏 آقای رضایی : سلام کدینو وسیله بوده برای شستن لباس که از جنس چوب بوده روی لباس میکوبیدن تا چرک آن برود اِشلوم هم بجای تاید امروزی بوده اشکول یک چوب 1.5متری بوده. که هنگام نان پختن آتش تنور را جابجا میکردن بچه ها اگر هنگام نان پختن اذیت میکردن میگفتن همین اشکول را میزنم تو سرت ها برو پای بازیت ممنون آقای رضایی خانم شاهقلی: کدینو چوبی که میکوبیدن رو فرش و پتو تا شسته بشه اشکل چوبی بود که باهاش اتیش تنور واجاق رو هم میزدن 🆔@MEJRi403