ولی خب بازم من مدرسه رو دوست دارم نه بخاطر درساش...نه اصلا...بخاطر اینکه توی مدرسه رفیقامو پیدا کردم،باهاشون خوش گذروندم و زندگی کردم..

ولی من مدرسه رو دوس ندارم، چون از اول باعث شد با کسایی آشنا بشم که بهم ضربه زدن

یادمه روزی که شماره هاشونو با فامیلیاشون سیو کردم ولی بعد از یه مدت از فامیلیاشون تبدیل شدن به زندگیم و ضربان قلبم...اگه مدرسه نبود من هیچوقت رفیقامو نداشتم...

ولی خوبه، چون باعث شد یاد بگیرم زود اعتماد نکنم

این وجه خوبه مدرسه اس

مدرسه خیلی جای خوبیه،باعث میشه آدمایی با تیپ شخصیت های مختلف و رفتارهای مختلفی رو ببینی و حداقلش اینه که میفهمی با کدوم تیپ از آدما نباید بحث کنی چون اصلا ارزششو ندارن و به چه آدم هایی میشه اعتماد کرد و...

به نظرم مدرسه آدمو برای زندگیش آماده میکنه و درس آدم شناسی بهش میده

ولی خوبیش این بود که الان یه دوتا خواهر ناز و پایه دارم و یه خوبی دیگه اش این بود که روزی صد بار به خودن میگم دیگه به نفر بعد اعتماد نکن

اینم بگم یکی از رفیقامو از اولشم عنترخانم سیو کردم و هنوزم در همین مرحله ی عنترخانم باقی ماندند😂

و باعث شکست های وحشتناک و دردِ از دست دادن میشه

اشکال نداره باخت زمینه ی زندگی بهتر و موفق شدن رو برات فراهم میکنه...

بعله، بدبخت اون فرد، ولی می دونی اون یه بار بهم گفت تو رو سیو کرده شکلات...؟