گاهی حرف ها نه وزن دارند، نه ریتم، نه آهنگ اما خوب که گوش کنی می‌بینی درد دارند..!

درد بی درمان شنیدی؟ حال من یعنی همین؛

دلم تنگ می‌ شود گاهی برای يک دوستت دارم ساده دو فنجان قهوه ی داغ سه روز تعطيلی در زمستان چهار خنده‌ ی بلند و پنج انگشت دوست داشتنی _مصطفی مستور

و چقدر لذت بخشه..:) _سین‌زدی‌ولی‌جواب‌ندادی

چقدر مودی ای، انگار متولد خرداد باشی...

چقدر آرامش بخشی، انگار از جنس آهنگای حامیمی..!

چقدر گنگ، نامفهوم و مضخرفی، انگار متن سخنرانی پزشکیانی

چقدر قشنگی، انگار ون‌گوگ کشیده‌تت.

چقدر چشمای قهوه ایت خوشگله، انگار قهوه جریان داره.

چقدر مهربونی و از همه محافظت میکنی،انگار سیاره ی مشتری زمینی.

میخندید طوری که انگار به زندگی امید داشت اما اون مدت ها قبل مرده بود...!

می دونی چرا باور این که منو تنها گذاشتی برام سخته؟چون تو همیشه اونی بودی که حتی وقتی با بهترین دوستام و خانوادم بحثم میشد کنارم می موندی و مراقبم بودی،بعد الان انتظار داری بتونم باور کنم که منو تنها گذاشتی؟؟