چقد قشنگ بود:))

اونجا که داستایوفسکی میگه: می خواهم اقلاً یک نفر باشد که من با او از همه چیز همانطور حرف بزنم که با خودم حرف می زنم.

قبلا می گفت جهنم چگونه است اما حالا خودش می توانست جهنم را وصف کند.برایش این شرایط عادی شده بود اما باز هم دردناک بود و دردناک تر هم میشد.او با گذشتن از معشوقش زندگی خود را به جهنم تبدیل کرده بود ولی زمانی که خوشحالی معشوقش را در کنار دیگران میدید؛او نیز خوشحال میشد!حالش طوری میشد که جهنمش به بهشت تبدیل میشد؛مانند ابراهیم!همه می گفتند که او دیوانه شده اما او در قلب شکسته خود این را با خود میگفت که "من او را از دست دادم اما نبود من باعث خوشحالی او شد" و امید به این داشت که حتی نبودش هم باعث خوشحالی کسی شد است... #دلوان

_

دلتو می‌شکنه اونی که از شکستن هات پیشش درد دل کردی...

خسته‌ای برو در خونه امیرالمومنین:)...

شانس یعنی شهاب ادیبی تو فیلم از یاد رفته با کله افتاده تو ظرف عسل

بغلم کن و بگو با هم درستش می‌کنیم...

بغلم کن که این تنها چیزیه ک میخوام ازت..!

تو اگه می‌دونستی نوتیف پیامت چه لبخندی رو لب من می‌شونه...:)

_خواب نیستم؟تو واقعا اینجایی؟ +فکر کردی نمیام دنبالت؟!تو هرجا که باشی من پیدات میکنم و مراقبتم!