″رایحه″
کسایی که با همین جمله تا ته ماجرا رو رفتن.. _سینزدیولیجوابندادی
قدر یه سری آدما رو بدونین؛
_سینزدیولیجوابندادی
″رایحه″
_
به نبودنش فکر کردم و
ستون فقراتم لرزید ،
بوعلی میگوید : در فواصلِ ستونِ فقرات صدها رشتهی ظریفاند که
حامل احساس و آگاهیاند به
سرتاسر بدن ،
لرزیدن ستون فقرات
لرزیدن کل جهان است در
یک لحظهی خاص...
″رایحه″
تغییر حکومت؟ تسلیم مردم؟ نابودی یک تمدن؟ این ها اهداف یک رئیس جمهور دیوانه بودند، برای شروع جنگی بزرگ و عجیب..
جنگی که هم شروع کننده را پشیمان کرد و هم تماشا گران را. چرا که تماشا گران هم از آسیب های این حملهی احمقانه در امان نماندند. حمله ای که نتیجهاش شد بسته شدن تنگهی هرمز و مشکلات اقتصادی در همهی جهان. بالا پایین شدن قیمت نفت در تمام دنیا، صدای مردم را بالا برد و همه و همه شکایت کردند از اقدام بی خردانهی ترامپ..!
و اما ما، این جنگ برای ما چه خیر و چه شر، کم نداشت. از شهادت بزرگ ترین مرد تاریخ معاصر گرفته تا پر پر شدن نوگلان باغ میناب و تکه تکه شدن بدن انسان های دیگری که هر کدام عزیز دل خانواده ای بودند و رفتنشان داغی بود بر دل، جبران نشدنی...
و دیدن بی رحمی و بی شرفی عده ای از مردم همین سرزمین که چشمشان را روی واقعیت بستند و ترامپ را عمو خواندند و هر چه را که برازندهی خودشان بود، به کودکان بی گناه میناب نسبت دادند تا شاید کشته شدن بچههای این سرزمین برای ما عادی شود. اما فقط خودشان از چشم ها افتادند و ثابت کردند وطن فروشی و رذالت فقط در افسانه ها و اتفاقات گذشته نیست. همین هایی که دو ماه قبل برای آمار دروغین کشته های آشوبی که خودشان راه انداختند، اشک تمساح ریختند و زمین و زمان را به بد و بیراه بستند، حالا با عکس نوزادی که تمام تنش سوخته، شوخی هایی که میکنند که قلم شرم دارد از نوشتنشان.
این جنگ به ما نشان داد چه کسانی در همین سرزمین نفس میکشند اما ایرانی نیستند و چه کسانی در فرانسه و انگلستان و عراق زندگی میکنند اما هموطن ما هستند!
این جنگ به ما یادآوری کرد بازی رسانه ها کاری میکند که وقتی موشک های دشمن، خانهات را هدف گرفت، باز هم بگویی فدای سرشان و بگویی اگر بهای آزادی این است ما میپردازیم و نفهمی که اپستینی های کثیف و بی رحم، دلشان به حال دختران ایران زمین نسوخته و هدفشان چیز دیگریست...
اما، در کنار این زشتی ها، این جنگ دستاورد هایی هم برای ما داشت، که همه با زحمت جوانان ایرانی به دست آمد و سر ما را جلوی تمام عالم بلند نگه داشت. از موشک هایی که برخوردشان در سرزمین های اشغالی، لبخند روی لب کودکان فلسطینی مینشاند تا تجمعاتی که به تک تک انسان های روی این کرهی خاکی نشان داد که جنس مردم ایران متفاوت است. مردمی که رهبرشان، پشتوانهشان، مهم ترین فرد کشورشان را در یک شب از دست دادند، اما از پا ننشستند و به خود یادآوری کردند که امامِ زمانشان هنوز هست. خدایشان هنوز هست و آنها تنها نیستند. پس خیابان ها را پر کردند و با شعار الله اکبر، به حیوانات وحشی ای که منتظر فرصتی برای تکه تکه کردن این کشور محکم و استوار بودند، نشان دادند که ما هنوز هستیم و به شما اجازه نمیدهیم ایران را شبیه کشورک های گوشه و کنار بکنید.
جنگ خوب نیست. کشتن بد است. ویرانی دردناک است. اما چه بکنیم؟ دست روی دست بگذاریم تا بریزند و بکشند و غارت کنند و تجزیه؟ نیروی نظامی مان را در خانه بنشانیم چون عده ای فکر میکنند مسبب این وضعیت، موشک ساختن ماست؟ هسته ای را تحویل دهیم و کشورمان را به سمت نابودی ببریم تا اقلیت جاهل کشورمان خیالشان راحت شود؟ نه! ایران تسلیم شدنی نیست. این پنبه را از گوشتان بیرون بیاورید. ایران متفاوت است. میایستد، محکم، و در آخر روزی نجات میدهد تمام دنیا را . . .
#ایران
#مرگ_بر_امریکا
#مرگ_بر_اسرائیل