🌷🍃🌷🌱🌷🌱 🌱🌷🌱🌷🌱 🌷🌱🌷🌱 🌱🌷🌱 🌷🌱 🌷 #رُمـــان‌‌قَمــصور #پارت_1🌷🌱 صدای مضطرب بابا بلند میشه! _ بخون خطبه عقدو حاج آقا! چرا معطل میکنی... تمام وجودم از وحشت میلرزه و خودم رو به صندلی میچسبونم تا بیشترین فاصله رو با مرد 42 ساله ای که قرار بود تا یک ساعت دیگه اسم شوهرم رو یدک بکشه داشته باشم دیگه تمام شده بود!.. هیچ کدوم از زجه زدن ها و التماس کردن هام جواب نداده بود و بالاخره نشستم سر سفره عقد مردِ زن مرده ای که یک بچه 7 ساله داره ! چه بر سر زندگی ام آمده بود که اینگونه غریبانه داشتم ازدواج میکردم ؟! مامان گوشه ای نشسته و بلند بلند گریه میکنه! بهونه اش رو هم گذاشته بود دلتنگی برای تک دخترش، اما من که میدونستم اون هم برای سیاه بختی من گریه میکرد.. آنها هیچ رحمی به من نکرده بودند و چشم حسام رو هم دور دیده بودند! محمد درست بالای سر به اصطلاح داماد وایساده تا خدای نکرده این عقد لعنتی بهم نخوره! نفسم بالا نمیاد و حتی نمیدونم کی شروع میکنه به خوندن خطبه عقد.. هر کلمه اش همچون اشهدم میمونه و آتشی به جانم افتاده! _عروس خانم آیا وکیلم؟! عرق سرد کل وجودم رو میگیره. زبونم بند میاد و وحشت زده خیره میشم به سفره عقد.. مرد کنارم تکونی میخوره و به سمتم خم میشه که عقب میکشم! از چشم هیچکس دور نمیمونه! محمد ضربه ای به پایه صندلی میزنه تا به خودم بیام! 🌷 🌱🌷 🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷🌱🌷

🌷🌱🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷 🌱🌷 🌷 #رُمـــان‌‌قَمـــصور #پارت_2🌷🌱 تکونی میخورم و به سرفه میوفتم.! داشتیم مضحکه دست عام و خاص میشدیم! دهنم مثل ماهی باز و بسته میشه و چیزی نمیتونم بگم. _آیا وکیلم؟! بابا دکمه ب لباسش باز میکنه و نفس عمیقی میکشه. داشت دیوانه میشد... به هر جایی نگاه میکردم جز چشمانش! چشم هاش میتونست همینجا جانم رو بگیره! قطره اشک سمجی روی گونه ام فرود میاد و صدای لرزونم بلند میشه . +با اجاز... با صدای کوبیده شدن در، حرفم توی گَلو خفه میشه و نگاه همه به سمت در برمیگرده! اما من حتی برام مهم نبود چه کسی اونجا ایستاده... فقط این رو میدونستم که اسم ناجی رو یَدک میکشه! _عوضی! با صدای محمد وحشت زده سر بالا میارم و با دیدن امیرحسام دست روی دهنم میزارم محمد به سمتش حمله میکنه و من ترسیده از جا میپرم! بالاخره آمده بود! مرد کنارم متعجب از جا بلند میشه و میخواد چیزی بپرسه که سریع ازش فاصله میگیرم و به سمت امیر حسام میرم. 🌷 🌱🌷 🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷🌱🌷

🌷🌱🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷 🌱🌷 🌷 #رُمـــان‌‌قَمـــصور #پارت_3🌷🌱 حسام چشم می چرخاند .. به دنبال من است .. میدونستم تا من رو نبینه اروم نمیگیره... قدمی به سمت جلو برمیدارم که نگاهش به سمتم میاد ... با دیدن من نفس راحتی می‌کشه و لبخند کمرنگی تحویلم میده . چشم ازم میگیره .. حالا که از من مطمعن بود تمام حواسش را به آدم های اطرافش میداد. به سمت جایگاه عروس و داماد میره و مقابل مردی که همونجا خشکش زده و حتی نمیدونه چه اتفاقی داره میوفته قرار میگیره با یاد بابا ترسیده نگاهم به سمتش میبرم و با دیدن چشم های خونی اش روی صندلی فرود میام. بخدا که این دفعه زنده ام نمیگذاشت! تقصیر من چی بود؟! میدونستم .. حسام ادم دعوا نبود .. _ مرد مومن بیا بیرون باهات کار دارم! اخمی میکنه و به سمت بابا برمیگرده.. _ آقای ملک، این چه معرکه ای هست راه انداختی. مگه ‌ق.. امیر حسام مچ دستش رو می‌چسبه.. آخ که جان میدادم برای آن هیکل مردانه و قد بلندش! _ فقط باهات حرف دارم.. مرد میخنده و تخت سینه امیر حسام میکوبه. _وسط سفره عقد؟! اصلا تو کی هستی این وسط؟! چه باید میگفت؟!، نامزد دختری که میخواستی باهاش عقد کنی؟! صدای معترض بابا بلند میشه. _برو بیرون حسام ! ابرو ریزی راه ننداز... اخم های امیر حسام در هم میره. کمتر کسی عصبانیت او را می‌دید! اون جز روی خوش هیچ چیزی برای نشان دادن نداشت! سمت بابا برمیگرده. نگاهم روی موهای بهم ریخته اش میشینه! _ من ابرو ریزی راه ميندازم؟! دستت درد نکنه آقای ملک! من و خانواده ام با شما حرف زده بودیم.. دختر شما نامزد من بود. 🌷 🌱🌷 🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷🌱🌷

🌷🌱🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷 🌱🌷 🌷 #رُمـــان‌‌قَمـــصور #پارت_4🌷🌱 صدای همهمه بین جمعیت بلند میشه و من تازه نگاهم به سیل جمعیت میوفته که با کنجکاوی تمام خیره هستند به صحنه مقابل شون! خانواده من که ابرو معنی نداشت براشون اما وجودم پَر پَر بود برای امیر حسام که اینجوری و به خاطر من نقل زبان این محله شده بود! او برای من قید آبرویش را زده بود. خانواده ابرو مندی بودند و بروبیایی داشتن توی این محله ... چادرم جمع میکنم و نگاه عصبی محمد حتی یک لحظه هم ازم جدا نمیشه... تقصیر من بود عاشق و دلباخته مرد مقابلم بودم؟! مشکل من بود که محمد بدهی بالا آورده بود و دیواری کوتاه تر از من ندیده بودند؟! اشتباه بود جان میدادم برای مردانگی امیر حسام و کسی جز او را نمی خواستم ؟! امیر حسام جلو میره و حالا طَرف حسابش فقط و فقط باباست! _جناب ملک، رسم مرد و مردانگی این بود ؟! ایولله داری آقا ! دم مرام و غیرت تو و شازده پسرت گرم! مرد، سرجایش خشک شده و مشخصه از هیچ چیز خبر نداره .. _آخه به شماهم میشه گفت خانواده ؟! پدر ؟!! برادر ؟!!! کسی که برای چندرغاز پول دخترش رو پیشکش میکنه؟! دختری که اسمش رو یکی دیگه بوده.. ؟! عرق سرد روی پیشونی بابا نشسته و محمد از شدت عصبانیت سرخِ سرخ شده کم چیزی نبود! بیان این همه حقیقت در مقابل این ازدحام جمعیت! 🌷 🌱🌷 🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷🌱🌷

🌷🌱🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷 🌱🌷 🌷 #رُمـــان‌‌مَقـــصور #پارت_5 🌷🌱 دوباره پچ پچ جمعیت بلند میشه. قدمی به سمت جلو برمیدارم که نگاه امیر حسام به سمتم میاد آخ که نگاهش برای هرکس وحشت داشت برای من سراسر آرامش بود. لبخند کمرنگی میزنه و باز هم نگاهش رو از من میگیره! میخواست دلم رو گرم کنه... میخواست آرومم کنه و بگه تا من هستم از هیچ کس و هیچ چیز نترس. این حرف رو بارها بهم زده بود ! مامان مشغول صحبت با جمعیت میشه و سعی در هدایت شون به سمت بیرون داره! _آقای ملک! این زن نامزد منه.. اسم من روشه.. این عقد باید بهم بخوره.. امیر حسامی که از او جز لبخند ندیده بودم حالا رگ گردنش بیرون زده و داره تمام تلاشش رو میکنه که مبادا به کسی بی احترامی نکنه! بابا از جا بلند میشه و میخواد حرفی بزنه که صدای همان مرد بی نام و نشون بلند میشه. _قرار من و شما این نبود آقای ملک! شما هیچ چیزی از این اتفاق ها به من نگفته بودید.. بابا وحشت زده میخواد دهن باز کنه که مرد اشاره ای به مادر و خواهرش میکنه و از خونه بیرون میزنه. محمد عربده ای میزنه و لگد محکمی به صندلی ها میزنه. حال وقت وحشت بود.. تنها من، محمد، بابا و امیر حسام مانده بودیم و چشم های خونی هر سه شان وجودم را می‌لرزاند 🌷 🌱🌷 🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷🌱🌷

🌷🌱🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷 🌱🌷 🌷 #رُمـــان‌‌مَقـــصور #پارت_6 🌷🌱 محمد عصبی به سمتم میاد و لب میزنه. _همه این اتیش ها از گور تو بلند میشه... معلوم نیست چجوری خبرش کردی که فهمیده! دعا کن حسام از این خونه بیرون نره و گر.. صدای امیر حسام بلند میشه و نفس حبس شده من رها! _اگه برم از این خونه میخوای چیکار کنی محمد آقا!؟ دست بلند کنی روی زن من؟! می‌خوام ببینم جرعتش رو داری ؟! بابا بلند میخنده و صدای خنده محمد هم همراهش بلند میشه. _زنممم! زن چی؟! کشک چی؟؟ میفهمی چی میگی تو؟! امیر حسام میخواد دهن باز کنه که بابا با جدیت لب میزنه _این منصوری که هیچی! من دخترمو به پیرمرد معتاد عیاش بدم به تو یکی نمیدم که ادعا حلال حرومی داری و ناموس سرت نمیشه.. چادر از سرم رها میشه و نگاهم مستقیم به سمت امیر حسام میره.. وای که آتش زده بود به جان امیر حسامم. دست گذاشته بود روی نقطه ضعف‌ش و چشم های سرخ و دست های گره خورده امیر حسام خبرهای خوبی نمی‌داد.. عاجزانه چشم روی هم میزارم و صلواتی میفرستم! _دست شما درد نکنه آقای ملک! حالا من شدم بی ناموس؟! شرم نمیکنین هر چیزی رو نسبت میدین به بنده های خدا؟! مگر بابا و محمد این حرف ها می‌فهمیدند؟! از پوزخند گوشه لبشان مشخص بود.. سمتم میاد. _ارمغان رو با خودم میبرم! میره پیش مادرم تا تکلیف مشخص بشه.. 🌷 🌱🌷 🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷🌱🌷

_

🌷🌱🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷 🌱🌷 🌷 #رُمـــان‌‌مَقـــصور #پارت_7🌷🌱 به سمتم میاد که صدای سراسر خشم بابا بلند میشه. _قَلم کن دستتو پسر محمد رضا! دَم از حیا و غیرت میزنی و اینجوری میخوای دختر نامحرم رو همراه خودت راهی کنی؟! قلم میکنم دستتو! امیر حسام دندون روی هم میسابه و من غمگین به‌ش خیره میشم. آنقدر غمگین که چادر از دستم رها میشه و از روی سَرم سُر میخوره! نگاهش خیره چادر میشه . مقابل همه خم میشه و چادر از روی زمین برمیداره‌ به سمتم میگیره .. لبهای لرزونم بهش میدوزم که دهان باز کنه . چشم هام زوم میشه روی لبهاش و منتظر صداشم . صدایی که بلند بشه و مثل همیشه آرومم کنه _بپوش قربونت برم ! یک وقت بَد به دلت راه ندیا! من تا تورو به دست نیارم دیگه پامو از این شهر بیرون نمیزارم. میخواست بره؟! به گریه میوفتم و سر پایین ميندازم تا نبینه ! اشک و التماسم رو نبینه ‌و پاهاش برای رفتن شل بشه ... محمد جلو میاد و شونه امیر حسام رو از پشت میکشه! _برو بیرون تا زنگ نزدم پلیس! 🌷 🌱🌷 🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷🌱🌷

🌷🌱🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷 🌱🌷 🌷 #رُمـــان‌‌مَقـــصور #پارت_8🌷🌱 نگاه خیره امیر حسام رو تا جلوی در حس میکنم اما توان بالا آوردن سرم رو ندارم! میترسیدم گریه ام رو ببینه و آشوب بپا کنه! توی خانه آنها، برعکس جایی که من بزرگ شده بودم گریه زن حرمت و ارزش داشت! امیر حسام رو بیرون میکنن و میبینم که چجوری تمام تلاشش رو می‌کنه باهاشون درگیر نشه . تنها نگرانی اش من بودم که هنوز هم بین دست این آشنا های هفت پشت غریبه گرفتار شده بودم . و گرنه که خدا می دانست خون بپا میشد .. ترسیده توی خودم جمع میشم و از جلوی چشم شون دور میشم تا بر سر من آوار نشن! حال که منصوری رفته بود ، آنها چیزی برای از دست دادن نداشتن ... داخل اتاق میشم و با صدای بلند میزنم زیر گریه. روی زمین میشینم و چادر روی سرم ميندازم.. دست روی دهنم میزارم تا صدای گریه ام به بیرون نرسه و باز هم حواسشون به من جمع بشه . با صدای پیامک موبایلم سر بالا میارم و چشم های اشکی ام رو پاک میکنم . موبایل روشن میکنم . چشم هام از شدت گریه تار میبینه . کلمات تار دیده میشن و هر چه تلاش میکنم نمیتونم چیزی ببینم . دستی به چشم هام میکشم و با دیدن اسم امیر حسام ، اشکم بند میاد و نگاهم خیره صفحه گوشی میشه . 🌷 🌱🌷 🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷🌱🌷

🌷🌱🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷 🌱🌷 🌷 #رُمـــان‌‌مَقـــصور #پارت_9 🌷🌱 دستی به چشم های تارم میکشم تا بتونم پیام امیرحسام رو بخونم .. پلکی میزنم که در باز میشه و محکم توی کمرم کوبیده میشه .. دست روی کمرم میزارم و صدای ناله آرومم بلند میشه . به سمت در برمی‌گردم و با دیدن محمد وحشت زده بهش خیره میشم . میدونستم تا امشب زهرش رو نریزه خواب نداره... حالا دیگر امیرحسامی هم نبود که منو از این وضعیت نجات بده . دست جلو میاره و با صدای جدی لب میزنه -گوشیتو رد کن بیاد ! دست عقب میبرم و سعی میکنم از جا بلند بشم اما درد کمرم مانعم میشه ... +چیکار به گوشی من داری آخه ؟! می‌خنده .. حرصی و عصبی .. - فکر کردی نمی‌دونم با همین باهاش موس موس می‌کنی ؟! رد کن بیاد گوشیتو تا توی دستت خوردش نکردم .. مات و مبهوت بهش خیره میشم که دست جلو میاره و موبایل رو از بین دستهایم چنگ میزنه.. قطره اشک سمجی روی گونه هام میوفته و دلخور‌ بهش خیره میشم 🌷 🌱🌷 🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷 🌷🌱🌷🌱🌷 🌱🌷🌱🌷🌱🌷