چقدر زجر می کشند شعرهایم وقتی اجبار دارم ، کوچکترین حرفهای ساده را ، با لکنت ، در هزار پرده بگویم .. کاش میشد یک سر سوزن از احساس شعرهایم را بغل می کردی... |بهزادغدیری|

خدایی هیشکی نی رو دستت.

آشنای‌ِمن، من غریبم بی‌تو‌ (:

‍ بی خوابی شاید دلیلش یک درد باشد ، یک درد روحی .. شاید هم دلیلش افکاری باشد که به روح و روانمان تجاوز می کنند.. بی خوابی هر چه هست ، یک زهر است .. زهری که به یادمان می اندازد یک جای کار می لنگد .. کسی که شب ها نمی خوابد یعنی از روز و روزگارش راضی نیست ، در تاریکی شب دنبال چیزی می گردد که در روشنی روز هرگز به دست نیاورده است .. دلیل بی خوابی برای هر کسی متفاوت است .. یکی اسیر خاطرات است و دیگری درگیر اتفاقات آینده .. چه فرقی می کند ، مهم این است که در همه ی این ها درد وجود دارد .. یک درد روحی .. دردی که حتی اگر کوچک و ناشناخته هم باشد می تواند تا صبح ما را بیدار نگه دارد (؛

آسوده بخواب، غریبه‌ِ‌دلم .

کاش، بغلش ، باز بود تا به عشق بغلش کوچه را با سر بدوم |حجت اله حبیبی|

تو محکم بودی..؛))

مسکن دردم بودی، برای من مرهم بودی، همه‌ی زندگیم کوشی؟ (:

من قلب و روحم را در کارم گذاشتم، ودر این راه ذهنم را از دست داده‌ام. -ونگوگ

بچها یه الهی به رقیه میگید؟؟💜

:))

خنده‌هامونو قابش کنم .