تو اگر خویشِ منی، پیش منی، نیش چرا ؟
میکنی قلب مرا عرصهی تشویش چرا ؟
ای که آزار مرا مشیِ مداوم کردی
من که سرباز توأم، مات چرا کیش چرا ؟
هیچ وقت نتونستیم فاصله های بینمون رو رعایت کنیم
یا اونقدر نزدیک شدیم که از چشم هم افتادیم
یا اونقدر دور شدیم که از یاد هم فراموش شدیم ...
پیام اول صبح نشونه صبح بخیر نیست
معنیش اینه که من تا از خواب بیدار شدم به تو فکر کردم
کراش زدن قدمتش بر میگرده به قرن هشتم ! .
اونجا که حافظ میگه :
" مجال من همین باشد ،
که پنهان عشق او ورزم ...
کنار و بوس و آغوشش چه گویم ...
چون نخواهد شد "