#بوکمارک اگر خیلی دلداده باشی، آن‌قدر تو را پاک می‌کنند، که ناگاه از کنج خرابه پر می‌کشی ؛ درست وقتی جسمت شبیه حضرت مادر شده، می‌روی و می‌روی و تماما حسین می‌شوی... آن وقت از تو، تنها خیال مناجات هایی می‌ماند که شبها با پدر داشتی ... 📚کتاب زیبای نور خدا

_♡

همه هست آرزویم ، بشوی تو راضی از من ، چه خوش است یاحبیبی ، که تو حُر بسازی از من :)

مهر تورا به عالم امکان نمی‌دهم,یا حسین:)🖤

♡___

صلی الله علیک یا اباعبدالله تا که پرسیدم ز قلبم عشق چیست؟ درجوابم این چنین گفت و گریست: لیلی و مجنون فقط افسانه ان، عشق در دست حسین ابن علیست.

ای اهل حرم میر و علمدار نیامد علمدار نیامد. علمدار نیامد سقای حسین سید و سالار نیامد علمدار نیامد. علمدار نیامد از خیمه رسد واعطشا از لب طفلان در علقمه شد کشته عمو با لب عطشان دستی که زده بوسه بر آن ساقی کوثر با نیزه و شمشیر جدا گشته ز پیکر رخصت بده از داغ شقایق بنویسم از بغض گلوگیر دقایق بنویسم می خواهم از آن ساقی عاشق بنویسم نم نم به خروش آیم و هق هق بنویسم دل خون شد و از معرکه دلدار نیامد ای اهل حرم میر و علمدار نیامد در هر قدمت هر نفست جلوۀ ذات است وصف تو فراتر ز شعور کلمات است در حسرت لب‌های تو لب‌های فرات است عالم همه از این همه ایثار تو مات است از علقمه با دیدۀ خونبار نیامد ای اهل حرم میر و علمدار نیامد سقا تویی و اهل حرم چشم به راهت دل‌ها همه مست رجزگاه به گاهت هرچند تو بودی و عطش بود و جراحت دلواپس طفلان حرم بود نگاهت سقای ادب جلوۀ ایثار نیامد ای اهل حرم میر و علمدار نیامد افتاد نگاه تو به مهتاب دلش ریخت وقتی به دل آب زدی آب دلش ریخت فرق تو شکوفا شد و ارباب دلش ریخت با سجدۀ خونین تو محراب دلش ریخت صد حیف که آن یار وفادار نیامد ای اهل حرم میر و علمدار نیامد انگار که در علقمه غوغا شده آری خونبارترین واقعه برپا شده آری در بزم جنون نوبت سقا شده آری دیگر پسر فاطمه تنها شده آری این قافله را قافله سالار نیامد ای اهل حرم میر و علمدار نیامد ای علقمه از عطر تو لبریز برادر ای قصه‌ی دست تو غم‌انگیز برادر بعد از تو بهارم شده پاییز برادر برخیز حسین آمده برخیز برادر عباس‌ترین حیدر کرار نیامد ای اهل حرم میر و علمدار نیامد

• من زیر بیــرق ابـالفضـل العبـّـاســم من زیر بیـرق، هیچکـس دیگه نمیرم.💔 [تاسوعای حسینی تسلیت باد] #السَّلامُ‌عَلَیْکَ_یااَبَاالْفَضْلِ‌الْعَبّاس

بچه که بودم فکر میکردم در روزهای اول محرم یک جنگ درگرفته و هر روز یک نفر به شهادت رسیده و فردا نفر بعدی . فکر میکردم علی‌اصغر را روز هفتم کشته‌اند ، علی‌اکبر را روز هشتم حضرت عباس را روز نهم و روز دهم هم امام حسین علیه السلام ‌. در همان عوالم کودکی فکر میکردم چه مصیبت بزرگی است اینکه هرروز یک عزیز از دست بدهی و فردا هم منتظر داغ جدیدی باشی ؛ اما کم کم فهمیدم همه را یک صبح تا غروب کشته‌اند . مصیبت بزرگتر شد . . تصور کن تا میایی برای یکی اشک بریزی دیگری عازم میدان است . امان نفس کشیدن نمی‌دهد این داغ‌ها ، حالا فکر کن اگر قرار بود عاشورا را فقط گریه کنی دق میکردی . . اینجاست که امام مونسی دلسوز است و نمی‌گذارد تو با داغش جان بدهی ، برای غمش هم بساط پهن میکند و بزم اشک به راه می‌اندازد تا تو وسعت این مصیبت را یک‌جا نچشی و آرام آرام آماده‌ی ‌عاشورا شوی . ‌. آرام آرام اشک ‌بریزی تا عصر روز دهم خسته ‌باشی ‌و نفهمی چه گذشت . . ما دوماه عزاداری میکنیم ‌که عصر عاشورا نمیریم . .💔 ‌‌‌‌‹لبیک یا حسین🖤

____♡

درست گفتید آقای امام حسین؛ گويى دنیا هرگز نبوده است و آخرت همواره بوده است... تمامِ دشمنان‌تان از عرصهٔ هستی نیست شده‌اند و شمایید که هست و نیستِ هستی در گره دارید!

صلی‌الله‌علیک‌یا‌اباعبدالله .. حیف است ای دل از غمِ دنیا گداختن همّت کن و زِ غربتِ شاهِ‌ جهان بسوز .