چی بگم والا؛ منم بار اولمه رو زمینم.

تنها حسرتی که شاید تا همیشه گوشه‌ی دلم بمونه، اینه که هیچ‌وقت کسی اون‌طور که من نیاز داشتم، حرف‌هامو نفهمید. البته نمی‌دونم واقعا نفهمیدن، یا فهمیدن و ترجیح دادن اهمیتی ندن.

‘تو را دوست دارم و این دوست داشتن حقیقتی است که مرا به زندگی دلبسته می‌کند.’

‌بسیار آدمِ “عه آسمونو ببین”، “عه ماهو ببین”، “عه ابرا رو ببین” ای هستم.

-

‌چه آدم هایی را به خاک سپردیم که بیشتر از ما لایق زندگی بودند.

بنظرم قشنگ‌ترین حرف به یه آدم میتونه این باشه که “من کنار تو، خود واقعیمم”. آدم کنار هرکسی نمیتونه خودش باشه واقعا.🫂

از آدمایی که حواسشون به غریبها/آدمای‌رندوم هست‌ خیلی خوشم میاد. باورم نمیشه تو قلبشون چقدر محبت جا میشه:)✨

او ماه بود گاهی کامل و پرِ نور گاهی زخمی و رنگ‌پریده اما این چیزی از ماه بودنش کم نمی‌کرد، ماه برای آسمان، همیشه ماه است.🌙

‘پاداشِ هر بار در آغوش کشیدنِ تو انگار عذرخواهی دنیاست از من منی که تمام دردها را تحمل کرده‌ام.’

-

تو حداقل منو داشتی، من تورو هم نداشتم.