ناز را می کشیم، آه را می کشیم
انتظار را می کشیم، درد را می کشیم
پس چرا بعد این همه سال نتوانسته ایم
دست بکشیم از هر آنچه آزارمان میدهد؟
آدمی که در کتاب غرق نشود و با طبیعت زندگی نکند و خیال پرداز نباشد، هیچ چیز ندارد، هیچ چیز.
‘ببخش اگر غم این روزها امانم را بریده،
کاش میشد فقط شانههایت را برایم جا بگذاری.’