خیابون تراپی>>>>>>>

اگر گمم کردی، واعظ کاشفی پیدام کن.

وقتی غرق می‌شم تو خاطرات دیگه بیرون اومدن و برگشتن به حالت‌ عادی خیلی زیادی سخت و زجرآوره؛ یکی نجاتم بده. :))))

از غریب‌ترین لحظاتم، به‌ اسم صدا نشدنمه‌.

بوخودا اسم دارم. اسمم ریحانه‌ست. 😭

بعضی وقتا اینقدر با فامیل صدام می‌زنن که وقتی می‌گن ریحانه یادم می‌ره جواب بدم و دوباره با فامیل صدا می‌زنه. 😭

شد پنج‌سال اسماعیل. می‌بینی؟!

۲۱:۳۵ دقیقه‌ ۳۰ تیرماه، نشستم گوشه خیابون. تنها چیزی که الان وصف حالمه و دارم باهاش آروم اشک می‌ریزم همینه که آقای ستوده می‌گه: «هر چی که تلاش کردم هر چی که دویدم آخر گره خورد کارم جایی نرسیدم... حتی یه نفس از دل راحت نکشیدم!»

می‌میرم شبی برایت...

پرسی که در چه حالم، پاسخ زِ دیده ریزد. :)