معمولا توی سن ۱۵ تا ۲۵ سالگی
اشتباه میکنید، سقوط میکنید، شکست میخورید، متوجه مسائل میشید، دوستای واقعی رو میشناسید و خیلی از دوستاتونو رو از دست میدید، با واقعیت رو به رو میشید، قلبتون بارها میشکنه، خودتون رو از دست میدید و قویتر میشید... این دوره بهترین سالهای زندگی شما هم هست؛ درست مثل الماسی که تراش داده میشه ولی یادت باشه الماس هیچوقت نمیشکنه...
نگید "بغلم کن."
مثل شاملو تو یه برگه براش بنویسید:
" آغوشت اندک جایی برای زیستن اندک جایی برای مردن و گریز از شهر."
اینجوری بدون اینکه گفته باشید بغلتون میکنه ولتونم نمیکنه. تازه هم شما بغل شدید و هم اون ذوق کرده.
