رابطه مجازی اینجوریه که، با دو تا گیف آغوشت رو لمس میکردم، وقتی صدات رو میشنیدم کلی حس و حال خوب بهم منتقل میشد، تا قبل تو فکرشو نمیکردم وارد رابطهای بشم که کلی ازش دورم و امکانش نیست همدیگرو لمس کنیم، من هیچوقت نتونستم بغلت کنم، نتونستم خندهاتو از نزدیک ببینم، نتونستم گرمای دستات رو با پوست و جونم حس کنم، نتونستم زل بزنم توو چشمات، نزدیک نبودیم و کلی از هم دور بودیم، اما هیچوقت این دوری باعث نشد علاقم نسبت بهت کم بشه، هروز بیشتر و بیشتر شد، تو نزدیکترین آدم زندگیم، مهمترین آدم زندگیم، دوست داشتنی ترین آدم زندگی منی، مهم نیست کنارم نیستی و نمیتونم لحظهامو پر کنم از با تو بودن، مهم عشقیه که بین ما دوتاست، آره، یسری دوست داشتنا، یسری رابطه ها، یسری عشقا حتی اگه مجازی باشن از خیلی از رابطههای واقعی واقعی ترن، مهم قلب و احساسته، مجازی یا واقعی بودنش فرقی نمیکنه، عاشق که باشی همه چیزو به جون میخری حتی دور بودن از معشوق رو، من خیلی نیاز دارم به دیدنت از نزدیک، لمس کردنت، اما چارهای جز روزشماری برای اون روز ندارم.
