من غرورم را دوست دارم! شاید خیلی از روزها پای احساسم را لنگانده باشد... ولی حداقل دست آدمهای بی‌معرفت را از زندگی‌ام کوتاه کرده! من عاشق غرورم هستم! ولی دوست داشتنم به توان بی‌نهایت است اگر تپش‌های قلبش صدای من را بدهد..!

دوش سیلاب خ‌ـیالتـــ مےگذشـت از خ‌ـاطرمـ     ‌     ‌  ‌      ‌  ‌خ‌ـانـہ‌ے دل بر سر ره بود،                    ‌ ‌ویـــران کرد و رفت ...

-یه وقتا میخکوب میشدم یجا و بهت نگاه میکردم که چقدر لاغر شدی و شکستی... دیدین ذره ذره جون دادن کسی که مال توعه مثل مردن خودت میمونه... #آریانفر

خبرت هست که از خویش خبر نیست مرا..؟

بیچاره اونی که بعد از تو از من انتظار عاشقی داره...

کاش آدمها هم به شرط چاقو بودند ، قبل از راه دادن به حریمِت ، یا از سرخیِ قلبشان مطمئن میشدی ، یا دستِ کم از چشمِ سفیدشان...

هر وقت از همه دنیا ناراحت بودی و فکر کردی این دیگه تهشه، یادت بیوفته : خدا بعضی وقتا میندازتت ته چاه که عزیز مصرت کنه جا نزن فقط بهش تکیه کن ... :)

یه جا خیلی قشنگ و کوتاه نوشته بود: "رنجش از دیگران، بسته به اندازه‌ی دلبستگی‌ست نه به اندازه ی خطا..!" دقیقا همین.

امیدوارم وقتی دلتون رفت، منطق و عقلتون‌ نره، بنظرم تنها راه ترکیبِ عشق و آرامش همینه!

جوکر یه دیالوگی داشت که میگفت: من لبخند میزنم که دردامو پنهان کنم و ارزومه یه روز،یکی بیاد نگام کنه و بفهمه همه چی دروغه،و چه روزایی که از درون ذره ذره نابود شدیم و لبخند زدیم ولی هیچکس نفهمید این لبخندا دروغه:)