از کوه ها بالا می روند، با عجله و عرق ریزان؛
انگار یادشان رفته بود که میان راه هم، چشم انداز های زیبایی هست...
باهم عبور خواهیم کرد؛ از درد ها و بحران ها.
با هم عبور خواهیم کرد، از تغییراتی که لازم است انجام دهیم،
گذر خواهیم کرد از هر لحظه یِ این زندگیِ غیر قابل پیش بینی.
-تکه هایی از یک کلِ منسجم
-این روزا روزایین که هیچ کاری نمیشه کرد
جز اینکه دست نوازش بکشی روی شونهی خودت
و بگی از پس اینم بر میام-
یه متن قشنگی دبیر ادبیاتمون گفت
+لولا الدموع وفيضهن
لأحرقت، أرض الوداع حرارة الأكباد
-اگر نبود اشک ها و ریختن آنها
بی گمان زمین جدایی را به دلیل حرارت قلب ها می سوخت...`