با دل گفتم: «چرا نگیری کمِ عشق؟» گفتا: «نه به اختیار باشد غمِ عشق» ‌‌‌‌‌‌‌ گفتم: «نرسی به وصل!» گفتا: «شاید آواره چو من، بسی است در عالمِ عشق»

‌‌˼ نیست نِشانِ زِندِگی تآ نَرِسَد نِشانِ تو˘˘💗 ⸀ ‌

‌ که من نمی شنوم بوی خیر از این اوضاع... - حافظ

‌ دیدم که برنداشت کسی نعشم از زمین خود نعش خود به شانه گرفتم گریستم... - عفیف باختری

چشم خود بستم که چشم مستش ننگرم! ناگهان دل داد زد: دیوانه! من می‌بینمش - شهریار

‌دستم نمی‌رسد به بلندای چیدنت باید بسنده کرد به رؤیای دیدنت... - نیلوفر عاکفیان

داستان دست‌ها🌱!

کاش پرنده ای بودم و فضای بین شاخ و برگ ها مال من بود و آبی آسمان در ته چشم هایم می رقصید و باد از سنگینی تن من می کاست. کاش پرنده ای بودم و شاخ و برگ درختان، مرا از زمین جدا می کرد...

گَهی گریان ، گَهی خندان ، گ‍ََهی چون اَبر سرگردان ،  گَهی عاقل‌تر از عاقل ، گَهی نادان‌تر از نادان..!

- لکنت شعر و پریشانی و جنجال دلم، چه بگویم که کمی خوب شود حالِ دلم؟ کاش می‌شد که شما نیز خبردار شوید... لحظه‌ای از من و از دردِ کهن‌سال دلم، از سرم آب گذشته است مهم نیست اگر غم دنیایِ شما نیز شود مالِ دلم‌.‌‌.. ՙՙ

یکبار هم ای عشق من از عقل میندیش بگذار که دل حل بکند مسئله‌ها را...

« یک‌ شهر‌ مرا‌ زیر‌ لبش‌ زمزمه می‌کرد . . جانا‌ تو‌ بگو‌ با‌ من‌ دیوانه‌ چه‌ کردی؟ پروانه‌ دلش‌ سوخت‌ نگاهش‌ به‌ من‌ افتاد ای‌ عهد‌ شکن‌ با‌ دل‌ِ پروانه‌ چه‌ کردی؟!»