کاش پرنده ای بودم و فضای بین شاخ و برگ ها مال من بود و آبی آسمان در ته چشم هایم می رقصید و باد از سنگینی تن من می کاست. کاش پرنده ای بودم و شاخ و برگ درختان، مرا از زمین جدا می کرد...
- لکنت شعر و پریشانی و جنجال دلم،
چه بگویم که کمی خوب شود حالِ دلم؟
کاش میشد که شما نیز خبردار شوید...
لحظهای از من و از دردِ کهنسال دلم،
از سرم آب گذشته است مهم نیست اگر
غم دنیایِ شما نیز شود مالِ دلم... ՙՙ
