وقتی آلارم زنگ خورد و بیدار شدم ، اولین چیزی که دیدم این پیام بود... حدودا ۵ دقیقه فقط به صفحه ی گوشیم نگاه میکردم و سعی میکردم تک به تک کلماتش رو توی قلبم حک کنم.چقدر این یاد هم بودن ها ، تشویق ها و امید ها ، رنگِ زندگی داره! از همین امروز تصمیم گرفتم سفرامو به صورت سفرنامه اینجا ثبت کنم تا یادم بمونه چطور •زندگی• کردم. دومِ آذر ۱۴۰۳ ، به سمت تهران؛ [لبخند،بغض،امید]

و همه چیز از همینجا شروع شد!

یکی از دلایل زود حرکت کردن 🏜✨

مِهر☀️

دیشب اينقدر حالم عجیب بود و پر از ذوق و خیال بودم و همه چی برام شبیه به یه خواب بود که نشد ثبتش کنم. اما امروز اینو مینویسم تا سالها بعد هم اگر گذری اینو خوندم ، بدونم به واسطه ی یکی از عزیز ترینای زندگیم ، به بزرگ ترین آرزوم و رویایی که از ۴ سالگی توی دلم داشتمش رسیدم.آذر ماه امسال هدیه ی خیلی خیلی بزرگِ خداست! [سومِ آذر ۱۴۰۳ ، حسِ وصف نشدنی...]

خیلی رندوم از دو سه نفر پرسیدم که اگه گفتی من از بچگی چی‌رو توی زندگیم بیشتر از هرچیزی دوست دارم و با قاطعیت جواب درست رو دادن و من اینجوری بودم که خدایا یه جوری عشق اینو تو دلم گذاشتی که دیگه از بزرگ و کوچیک همه اینو راجبم میدونن :"))))

شروع کردن سریال from یکی از بزرگ ترین اشتباهاتم بود. این اینجا بمونه ببینیم فصل ۴ چی میشه🥸

_

تا حالا با خودت فکر کردی که به یه جایی رسیدی که هیچی نمیتونه خوشحالت کنه؟ دقیقا همون موقع خدا برات یه سوپرایزی چیده که تا سالها حالِ خوبش باهاته :*))✨✨✨

تا ابد و یک روز حسِ سوارکاری>>>>>> ❤️