یه تصمیم یهویی سر کلاس.

مهر های مشهد :

بامزه ترین و خجالتی ترین کاسکوی جنوبی :

آخرین بغل های مدرسه...

توروخدا دوباره این شب....

آقای زیلویی از همینجا ازت معذرت میخوام و تشکر میکنم که نمره ی این پروژه رو به من دادی اما من پروژه ای بهت تحویل ندادم :*))))

جدی جدی یکی از روزایی که معنی خوش شانسی رو درک کردم، روزی بود که از سفر برگشته بودم و این پروژه رو تحویل نداده بودم و کلی استرس داشتم ولی استاد سر کلاس نیومد. از بچه ها پرسیدم و فهمیدم استاد دیگه کلا سر کلاس نمیاد و از مدرسه رفته :*)))😭😂🎉

این ویدیو به حدی رندومه که هروقت میبینمش دلم از شدت خنده درد میگیره... حالا داستانش چیه؟ خیلی عادی شروع کردم به فیلم گرفتن و ثبت حال ، یهو این آهنگ که تا به حال تو پلی لیستم نداشتمش پلی شد و هم کلاسیم چندباااار کارگاه رو توی چند ثانیه اشتباه گفت و جالب تر از همه این بود که من واقعا خوشحال بودم و حالم خوب بود😂😂😂😂.

مریم دلم برا پیامای یهوییت تنگ شده،کاش بودی. اون بالا بالاها خوش میگذره؟!

پشت صحنه های عکاسی مدرسه :*)))