امشب بابا زنگ زد و گفت فردا دیگه نمیریم. قبلش میدونستم چه اتفاقی افتاده، اما هیچ کس از جزئیات باهام صحبت نمیکرد. کسی نگفت چرا ديگه نفس نمیکشه، چرا ديگه نیست! میدونستم بابا هیچ وقت دروغ نمیگه. پرسیدم چی شده، تو بهم میگی؟ بابا خیلی کوتاه جواب داد. بعدشم هیچ کدوم چیزی نگفتیم و آروم خداحافظی کردیم. به تمام روزایی که پیش رو داشت فکر میکنم. به لبخندش ، به موفقیت هاش ، به روزی که قرار بود ازدواجش رو تبریک بگیم! روزی که یه نفر بابا صداش میکنه. به روزی که دیگه هیچ غمی قلبش رو اذیت نمیکنه. و برای چندمین بار بهم ثابت شد که غم کسی که به زندگیش پایان داده، از هرچیزی تویِ این دنیا سخت تره... امیدوارم اونجا دیگه اذیت نشی ، حالت بد نباشه و "زندگی" کنی. روحِت قرین آرامش.🖤

کاش زود برسم خونه. از جاده بیهنایت خسته ام...

جدی امروز داشتم به این فکر میکردم که چند بار دیگه میتونم "خداحافظی" کنم. یعنی چیزی از روح و تنم مونده که با هر بار خداحافظی یه تیکش اینجا میمونه؟ فکر نکنم.

منم همینطور بستنی، منم همینطور.

دیگه حتی حوصله ی دیدن اخبار رو هم ندارم.

:)

ببخشیدا ولی حال امروزِ منم همینه =)

ویدئوی «علاج» 🎵 محسن چاوشی 🔽مشاهده با کیفیت بالا آپارات | یوتیوب @Sedkhareji✔️

خب مامان از همین‌جا میگم که من قراره کار خودمو بکنم. درسته تنها کنکاش بین من و تو بخاطر دوستای منه ( گربه ها و...) ولی اینو باید مطمئن باشی که سلامت روح و روان من خیلی با این دوستا در امنیت کامله تا آدما. نمیدونم کی قراره این پیام رو ببینی ولی من یه بچه ی دیگه به سرپرستی گرفتم که قرار نیست فعلا فعلنا متوجهش بشی🤠🫶