اکنون بنظر میرسد که صبور تر شدهام، اما چراغی در وجودم خاموش شده است که دوست داشتم تا ابد روشن بماند:)🚶🏻♀
اندوه که به گلو میرسد ، بغض میشود به سر که میرسد از چشم ها سرازیر میشود و وقتی فراتر از بدن باشد ، مارا از زمان جدا میکند گویی که وجود نداریم ، هستیم اما نیستیم .