در میان اقیانوس چشمانش غرق شده ام..

او رو جوری دوست دارم که اگه یه روز بخوام از ادما فاصله بگیرم یا ازشون دوری کنم او رو با خودم میبرمش .. جوری دوستش دارم که هیچوقت از بغل کردنش ، نوازشش ، حرفاش و هرچیزی که مربوط به اونه به هیچ وجه خسته نمیشم . جوری دوسش دارم که وقتی ناراحته منم ناراحتم و وقتی خوشحاله منم خوشحالم .. در کل اون همه ی زندگی منه انگار من بدون اون نمیتونم:) دوست داشتنم‌ نسبت بهش توصیف شدنی نیست و تا ابد دوسش دارم و انگار هیچکس برای من مثل او نمیشه :>

اگر غمی داری به من بگو ، زیرا نامردی است باهم بخندیم اما تنهایی گریه کنی و ناراحت باشی :>

خیلی فکر کردم که چی بنویسم تا بتونم حسم رو بهت بگم ، اما دیدم هیچ کلمه‌ای نمی‌تونه قشنگیِ حضورِ تو رو توی زندگیمو توصیف کنه .

زندگی همون رنگی قراره بشه که خودمون رنگش میکنیم ..