سالها سرمست از قدرت و ثروت، ملت ما را تحت تحریمها و فشارهای اقتصادی قرار میدادند، غافل از آنکه دستی بالای همه دستهایت ...
«ید الله فوق ایدیهم»
✔️ @Meayar76
مِعیار / محمّدرضا رحیمی
شورای عالیِ امنیت یا اتاقِ انتظارِ مذاکره؟!
⚠️📍
برخی در داخل همچنان با آدرسهای غلط، گرهِ مشکلات را در «وین» و «نیویورک» جستوجو میکنند. اما واقعیتِ میدان، فرسنگها با فریبهای دیپلماتیک فاصله دارد:
۱. هستهای؛ آدرسِ غلطِ دشمن:
اشتباه نکنیم! از روزی که اقتدارِ ایران در «تنگه هرمز» تثبیت شد، پرونده هستهای برای آمریکا از یک «هدف» به یک «پوشش» تبدیل شد. امروز مسئلهی واشینگتن سانتریفیوژهای ما نیست؛ بلکه توانمندی ژئوپلیتیک ایران در قلبِ جهان (غرب آسیا) است که نظمِ آمریکایی را به چالش کشیده است.
۲. ائتلافسازی با چاشنیِ انرژی:
آمریکا با مترسکِ هستهای نتوانست اروپا و قدرتهای جهانی را علیه ما متحد کند، اما اکنون با گروگانگیریِ بحثِ «امنیت انرژی» در تنگه هرمز، در حالِ ساختن یک ائتلافِ فراگیر است. آنها میخواهند جنگ با ایران را نه یک نبرد سیاسی، بلکه یک «ضرورتِ جهانی» برای ثباتِ بازار جلوه دهند.
۳. تجزیه؛ تنها راهِ مهارِ ایران:
دشمن به این جمعبندی رسیده که ایرانِ یکپارچه و مقتدر، تحت هیچ توافقی مهار نمیشود. تنها راه برای نجاتِ آمریکا و رژیم صهیونیستی، «تجزیه ایران» است. طراحیِ عملیاتیِ جنگی که زمزمههایش به گوش میرسد، نه برای تغییرِ رفتار، بلکه برای تکهتکه کردنِ خاکِ این وطن است.
۴. مذاکره؛ تلهیِ زمانی برای ضربهی نهایی:
در حالی که ما در یک پیچ تاریخی و شرایط «بقا» هستیم، اصرار بر مذاکره و توافق چیزی جز یک سراب نیست. دشمن پشت میز مذاکره نمینشیند که امتیاز بدهد؛ مینشیند تا زمان بخرد، لجستیکِ جنگیاش را تکمیل کند و ما را در حالتِ «خوشخیالیِ راهبردی» نگاه دارد تا غافلگیر شویم.
📍 نکته پایانی :
آقایانِ دیپلمات و مسئولینِ تصمیمگیر! جنگِ آمریکا با ما به مرحلهی «موجودیت» رسیده است. در این نبرد، هرگونه عقبنشینی به بهانهی مذاکره، چراغ سبزی برای شروعِ پروژهی تجزیه است. بهجایِ دل بستن به لبخندهایِ فریبنده، باید بر رویِ توانِ بازدارندگی و صیانت از مرزهای ژئوپلیتیک تمرکز کرد. امنیتِ ملی و تمامیتِ ارضیِ ایران، وجهالمصالحهِ هیچ توافقِ موقتی نخواهد شد.
✍️🏻 محمّدرضا رحیمی
✔️ @Meayar76
مِعیار / محمّدرضا رحیمی
👆 ارسالی از تجمعات این شبها
شما هم میتونید دستنوشته های خودتون رو برای ما ارسال کنید ، ما هم به اسم خودتون توی کانال قرار
دستنوشتهها رو بفرستید اینجا : 👇
@Mehr2080
مِعیار / محمّدرضا رحیمی
تلهیِ «آتشبس»؛ ائتلافسازی در سایهیِ خوشخیالی!
⚠️📍
تحرکات اخیر متحدان آمریکا نشان میدهد که جبههی استکبار در حال بازسازی قوای خود برای یک رویارویی جدید است. اما نکتهی کلیدی، درکِ بازیِ فریبکارانهی آنها در لفافهی دیپلماسی است:
۱. ائتلافسازیِ پس از شکست:
دولتهای انگلیس، فرانسه، ایتالیا و آلمان، پس از مشاهدهی ناتوانیِ آمریکا در تقابلِ تنبهتن، اکنون به دنبال تشکیل یک ائتلاف نظامی تحت چتر واشینگتن برای بازگشاییِ زورمندانهی «تنگه هرمز» هستند. اگرچه طبق تجربه، این ائتلافها در برابر ارادهی پولادین نیروهای مسلح ما «هیچ غلطی نخواهند کرد»، اما نفسِ این تجمع، نشاندهندهی طراحی برای یک نبردِ ژئوپلیتیک است.
۲. فریبِ بزرگ؛ پذیرشِ صوریِ شروط:
اشتباهِ راهبردی اینجاست که «پذیرشِ صوریِ شروطِ ایران برای آتشبس» توسط آمریکا را باور کنیم. واقعیتِ میدان نشان داد که آمریکا از پوششِ آتشبس برای تکمیلِ «محاصره دریایی» ایران استفاده کرد. آنها در زمانِ توقفِ عملیات، با خیالِ راحت ناوهای جنگی خود را به مرزهای ما نزدیکتر کردند که این خود، مصداقِ بارز و صریحِ نقضِ آتشبس است.
۳. نفوذ در سایهیِ توافق:
در حالی که صحبت از آتشبس در همهی جبههها بود، رژیم صهیونیستی با استفاده از این فرصت، نفوذ خود را در دهها شهر و روستای لبنان (که تحت اشراف حزبالله بود) گسترش داد. این یعنی دشمن از «توقفِ داوطلبانهیِ ما» به عنوان پلی برای پیشرویِ نامحسوس استفاده میکند.
۴. هزینهیِ عقبنشینیهای مکرر:
تاریخ و تجربه ثابت کرده است که هرگونه عقبنشینی در برابرِ دشمنِ مستکبر، نه تنها سایهی جنگ را دور نمیکند، بلکه کار را برای مدافعانِ وطن سختتر و پرهزینهتر خواهد کرد. دشمن زمانی عقب مینشیند که با «سدِ محکمِ اراده» روبرو شود، نه با انعطافهایِ بیپشتوانه.
📍 نکته پایانی:
آقایانِ تصمیمگیر! در فرهنگِ سیاسیِ آمریکا، «آتشبس» به معنای صلح نیست؛ بلکه به معنایِ «فرصت برای بازسازیِ توانِ ضربه» است. نباید اجازه داد دشمن با اهرمِ مذاکره، امنیتِ دریایی و نفوذِ منطقهای ما را به چالش بکشد. راهِ مقابله با ائتلافهایِ پوشالی، نه اعتماد به وعدههایِ کاغذی، بلکه تکیه بر اقتدارِ میدانی است.
✍️🏻 محمّدرضا رحیمی
✔️ @Meayar76