‌ ♻️ بیماری مذاکره با آمریکا یا تغییر سیستم محاسباتی سمت چپ/ پزشکیان پارسال قبل از جنگ ۱۲ روزه: گفتگو نکنیم چه کنیم؟ سمت راست/ پزشکیان امسال بعد از جنگ ۴۰ روزه: مذاکره نکنیم چه کنیم؟ نتیجه اعتماد به گفتگو با آمریکا پس از جنگ ۱۲ روزه، شهادت نائب امام زمان و رهبر انقلاب بود. نتیجه اعتماد این بار چه خواهد شد؟ چرا اعتماد این جماعت به شیطان بزرگ تمامی ندارد؟ چرا علی‌رغم بارها درب بسته و کوچه بن‌بست در مذاکره با آمریکا و حتی ضرر و زیان دیدن از این اعتماد، باز هم تنها راه چاره را در این می‌بینند؟! این خودباختگی محصول چیست؟ آیا تغییر سیستم محاسباتی که رهبر شهید از آن به عنوان نوعی نفوذ یاد می‌کرد، دلیل آن است؟! حمید رسایی ✔️ @Meayar76

علت اینکه افغانستان بالای ۹۰٪ مواد دنیا رو تهیه میکنه چیه؟! از زبان آمریکایی ها بشنوید!!! ✔️ @Meayar76

حتما ببینید ‌....

روایتی تصویری از حضور دهه نودی ها و مطالباتشان در تجمعات این شبها ... ✔️ @Meayar76

🔻 اختلاف نظر رییس جمهور پزشکیان با مسعود پزشکیان/ بالاخره مقصر تورم کیست؟ 🔹پزشکیان زمان انتخابات: دولت مقصر و عامل تورم است. 🔹پزشکیان اکنون: اگر این‌گونه القا شود که دولت عامدانه در مسیر افزایش قیمت حرکت می‌کند، این رویکرد غیرمنصفانه، غیرمسئولانه و ناجوانمردانه است. / رجا ✔️ @Meayar76

ویراست | 🔸چند مرتبه باید از سوراخ #مذاکره گزیده شویم و کماکان عبرت نگیریم؟! 🔹مذاکره زیر سایه تهدید مستمر دشمن، نتیجه‌ای جز ذلت و حقارت به دنبال نخواهد داشت. 🔹آنچه ترامپ پدوفیل را در ایام جنگ تحمیلی سوم، به خفت کشانده، مقاومت و زبان موشک بوده، نه مذاکره و نرد عشق بازی! ✔️ @Meayar76

▪️ واکاوی معیار: آناتومیِ «مازوخیسمِ سیاسی»؛ چرا اقتدار تنها زبانِ محترم در نظامِ بین‌الملل است؟! برخی که در مبانی «توحیدی» دچار لکنت شده‌اند، گمان می‌کنند اگر در برابر عربده‌های «ترامپ» و ماشین جنگی آمریکا، ردایِ صلح‌طلبی بر تن کنند، دنیا به احترامِ این «دیپلماسیِ التماسی» قد خم می‌کند. اما واقعیتِ میدان، فرسنگ‌ها با این فانتزی‌های روشنفکری فاصله دارد؛ نظام بین‌الملل، نه یک سالن کنسرت، بلکه جنگلی است که در آن «قدرت»، تنها واحدِ پولِ معتبر است. ۱. فقرِ توحیدی و توهمِ «صلحِ گدایانه»: ریشه‌ی این خوش‌بینیِ مهلک، در ضعفِ مبانی است. کسی که خدا را «قادر متعال» نبیند، کدخدایِ تروریستِ جهان را «محتوم» می‌پندارد! این جریان خیال می‌کند با لبخند زدن به «آزارگرِ روانی»، می‌توانند او را رام کنند؛ در حالی که در منطقِ قدرت، هر عقب‌نشینی به نامِ صلح، چراغ‌سبزی برای تجاوزِ بیشتر و تحقیرِ عمیق‌تر است. ۲. پارادایمِ «مازوخیسمِ سیاسی»؛ دعوت به تحقیر: اصرار بر مذاکره تحتِ فشار و تحقیر، چیزی جز یک اختلالِ رفتاری در سیاست نیست. وقتی دنیا می‌بیند ایران با وجودِ پیمان‌شکنی‌های مکرر و تروریسمِ اقتصادی آمریکا، باز هم داوطلبانه روی صندلیِ مذاکره می‌نشیند، برچسبِ «مازوخیسم سیاسی» بر پیشانیِ ما می‌زند. دنیا ابله نیست؛ آن‌ها می‌فهمند که این «مذاکره‌طلبی»، نه از موضعِ حکمت، بلکه از سرِ «استیصال» است. ۳. رئالیسمِ جهانی؛ منطقِ باروت در عصرِ آشوب: نگاهی به نقشه جهان بیندازید؛ از اوکراین و غزه تا تایوان و مرزهای هند و پاکستان، همگی بوی باروت می‌دهند. روسیه، چین، اروپا و حتی کشورهای حاشیه خلیج‌فارس، همگی بر طبلِ اقتدار و تسلیحات می‌کوبند. در چنین اتمسفری، کسانی که در تهران هنوز خوابِ «گفتگوی تمدن‌ها» و «آفرینِ جهانیان» را می‌بینند، با منطقِ اولیه‌ی سیاست بیگانه هستند. هیچ استراتژیستِ عاقلی، «فرار از جنگ» را مسیری برای «پیروزی» نمی‌داند. ۴. پارادوکسِ شکست؛ مذاکره با فرعون: سوالِ راهبردی اینجاست: اگر توانِ شکستِ پروژه‌های دشمن را دارید، این همه «بازیِ مذاکره» با چاشنیِ تحقیر برای چیست؟ و اگر گمان می‌کنید توانِ مقابله ندارید، مذاکره با «فرعونِ زمان» چه کمکی به بقایِ شما خواهد کرد؟ حقیقت این است که صلح، میوه‌ی درختِ «اقتدار» است، نه محصولِ صادراتیِ «دیپلماسیِ بی‌پشتوانه». 🔺 نقطه : دورانِ «فریبِ عمومی» با واژگانی چون صلح و گفتگو به سر آمده است. استراتژیست‌های دنیا به کسی که از ترسِ درگیری، پشتِ میز مذاکره پناه می‌برد، احترام نمی‌گذارند؛ بلکه او را برای بلعیده شدن لذیذتر می‌بینند. پیروزی، تنها در گروِ «اعلام قدرت» و «ایستادگیِ میدانی» است. هر مسیری غیر از این، جاده‌صاف‌کنِ شکست و نابودی است. ✍🏻 محمّدرضا رحیمی ✔️ @Meayar76